Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 4 [ലസ്റ്റർ]

അവളെ തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. തന്റെ പൊക്കിൾ തന്നെക്കാൾ ഉയരം കൂടിയ ആ കരുത്തന്റെ അരക്കെട്ടിലാണ് അമർന്നിരിക്കുന്നത് എന്നബോധം അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് വൈദ്യുതപ്രവാഹം പോലൊരു ഞെട്ടൽ സൃഷ്ടിക്കുകയും കാലിന് ബലം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു താൻ താഴേക്ക് ഊർന്നു പോകുമെന്നും അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ ഇനിയെന്താകും സംഭവിക്കുക എന്നൊരു സന്ദേഹത്തോടെ മുഖമുയർത്തി വാഹിദിന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി. രണ്ട് കൈകൊണ്ടും അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പിടിച്ചു തള്ളിയകറ്റി മുറിവേറ്റ പുലിയെപ്പോലെ അവനെ പിച്ചിച്ചീന്താൻ അവൾക്ക് തോന്നി. ശക്തമായൊരു വീർപ്പുമുട്ടലിൽ നിശ്ചലയായി പോയ മീനാക്ഷിയെ കിതപ്പു കീഴടക്കി. അവന്റെ സുന്ദരമായ മുഖത്ത് ആഞ്ഞടിച്ചു ഇറങ്ങെടാ നായെ എന്ന് അലറാൻ അവൾ കൊതിച്ചു.

"മക്കൾ..!" അവൾക്ക് അത്രയേ മന്ത്രിക്കാൻ സാധിച്ചുള്ളൂ. തന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയ വികാരത്തിന്റെ ദുർബലപ്പെടുത്തൽ മീനാക്ഷിയുടെ തൊണ്ടയെ ഊഷ്‌രമാക്കുകയും അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുകയും ചെയ്തു. ചൂടുപിടിച്ചു മുഴച്ചു പൊങ്ങിവരുന്ന ഏതോ രഹസ്യ ഇരുമ്പ് കട്ടയിലേക്ക് തന്നെ അമർത്തിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന, കുനുകുനാ ചാഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഇളം ചുവപ്പ് കലർന്ന കറുത്ത രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ ഞരമ്പുകൾ പുളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ബലിഷ്ടമായ ഒരു കൈ തന്റെ ഇടുപ്പിൽ നിന്ന് ചന്തിയിലേക്ക് താഴ്ന്നിറങ്ങി ഞെക്കി ഞെരിച്ചു കൊല്ലുന്ന നൊമ്പരത്തിൽ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് കടലിളക്കം തീർത്തുതുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

വാഹിദ് അവളെയൊന്ന് മനസ്സിലാക്കണം അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ അടക്കത്തിലും ഒതുക്കത്തിലും കൊണ്ടുവരണം എന്നുമാത്രമേ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. പക്ഷേ തന്റെ നെഞ്ചിൽ രണ്ടുകൈകളും അമർത്തിവച്ചു കൊച്ചുകുഞ്ഞിന്റെ നിർമ്മലതയോടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിനിൽക്കുന്ന ആ നിഷ്കളങ്കതയും വിശുദ്ധിയുള്ള സൗന്ദര്യവും കണ്ട് നിയന്ത്രണം വിട്ട് പരമമായ വികാരദാഹത്തിൽ അകപ്പെട്ടു. കുണ്ണ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ ഉഗ്രരൂപം പൂണ്ട് ചൂടുപിടിച്ചു ഞെട്ടാൻ തുടങ്ങി. മീനാക്ഷിയെ അവൻ രണ്ട് കൈകൊണ്ടും വാരിയെടുത്തുയർത്തി ചുണ്ടിലേക്ക് മുഖം കമിഴ്ത്തി ആ ചുവന്നു വീർത്ത അധരങ്ങൾ ആലിപ്പഴം പോലെ വായിലിട്ടു നുണഞ്ഞു കുടിച്ചു. മീനാക്ഷിയുടെ കൈകൾ അവന്റെ മുതുകിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ചു. വികാരത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ സുഖം കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ കൂമ്പിയടഞ്ഞു കാലിന്റെ പെരുവിരലിൽ ഉയർന്നു പൊങ്ങി.

ദീർഘാമായൊരു ചുംബനത്തിന്റെ മായാഗാനം തീർത്ത താളലയം അവസാനിച്ചിട്ടും മീനാക്ഷി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തൂങ്ങിനിന്ന് വാഹിദിന്റെ കണ്ണിലേക്കു തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്തെ നിർത്തിയത് എന്നൊരു നോവിന്റെ നനവുള്ള ചോദ്യം ആ നോട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. വാഹിദ്