Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 5 [ലസ്റ്റർ]

മുലയുടെ മുഴുപ്പും ചുവന്ന മുലക്കണ്ണും ചെറിയ തെളിഞ്ഞു കാണമായിരുന്നു.

ഊർന്നു വീണ കുറച്ചു കറുത്ത മുടിയിഴകൾ നെറ്റിയിൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു. വലിയ കണ്ണുകൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ മാത്രം നിഷ്കളങ്കവും തുടുത്ത കവിളുകൾ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന വട്ടമുഖം ഒരു കുഞ്ഞിനെ അനുസ്മരിപ്പിച്ചു. അവളെ കണ്ടതും വാസു കാരണവരുടെ മനസ്സ് കാർമേഘം കണ്ട മയിലിനെ പോലെ ആനന്ദ നൃത്തം ചെയ്തു. അയാൾ കോരനെ ഒന്നിരുത്തി വിളിച്ചു.

"കോരാ.."!!

"അടിയൻ.."! അവൻ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി. വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ചാറ്റൽ മഴയിലേക്ക് ചാടിയിറങ്ങി യുവതിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവൾ ഭയന്ന് വിറച്ചു തലകുനിച്ചു കൈകൾ മാറിന് കുറുകെ പിടിച്ചു നനഞ്ഞ വെള്ളത്തുണിയിലൂടെ വ്യക്തമായി കാണുന്ന തന്റെ മുലകളെ മറച്ചു നിൽക്കുകയാണ്.

"കുട്ടീടെ പേരെന്താ.?" കോരൻ കാരുണ്യം കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു. അവൾ സംസാരിക്കാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ തൊണ്ടവരണ്ടു ചൂളി നിന്നു.

"ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ. ഈ സമയത്ത് ഒറ്റക്ക് ഇങ്ങനെ ഉള്ളിലുള്ളത് മുഴുവൻ കാണിച്ചോണ്ട് ഇറങ്ങി നടക്കാമോ. എന്താ പേര്.?" കോരൻ കുറച്ചുകൂടി അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.

"സരസു.!" അവൾ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"തമ്പ്രാന്റെ യാത്രയ്ക്ക് തടസ്സം നിന്നില്ലേ. അറിയില്ലേ തമ്പ്രാന്റെ വണ്ടിയാണെന്ന്." കോരൻ അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. അവൾക്ക് കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു. പേടിച്ചരണ്ട മുയൽകുഞ്ഞിനെ പോലെ അവൾ കോരനെ ഒന്ന് നോക്കി. വണ്ടിയിലിരുന്നു നോക്കിക്കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന വാടുകാരണവർക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിനും അപ്പുറമായിരുന്നു ആ സൗന്ദര്യം. അയാൾ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

"എന്താ കോരാ. ആരാണീ കുട്ടി.? ഇങ്ങനെയാണോ പെണ്ണുങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി നടക്കുന്നത്. എന്റെ യാത്രക്ക് കുറുകെ ചാടി അശുഭം വരുത്തിയില്ലേ." അയാൾ