Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 6 [ലസ്റ്റർ]

വായിച്ച കഥകൾ അല്ല. പെണ്ണുങ്ങളെ കളിക്കാൻ അല്ലാതെ ഒരു കുന്തവും അറിയില്ല പയ്യന്.!"

അവൾ അവനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറയുകയും പുറത്ത് നുള്ളുകയും ചെയ്തപ്പോൾ വാഹിദ് നൂറയുടെ കുറുമ്പ് ഓർത്തുപോയി. അവൾ തന്നെയോർത്തു കൊണ്ട്, മൊബൈലിലെ ഫോട്ടോസ് നോക്കി ഉറങ്ങാതെ കിടക്കുന്നുണ്ടാവും. തന്റെ രാജകുമാരി, വേഗം നാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം. ഈ പന്ന ഊരാക്കുടുക്കിൽ നിന്നൊക്കെ ഒന്ന് തലയൂരട്ടെ..!

"പറഞ്ഞു തന്നാൽ എനിക്ക് എന്തോ തരും.?" മീനാക്ഷിയുടെ കമ്പിതമായ മന്ത്രണം അവനെ നൂറയുടെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു.

"ഒന്നും പറഞ്ഞു തരാഞ്ഞിട്ടും ഇഷ്ടം പോലെ തന്നില്ലേ രാവിലെ. ഗർഭപാത്രം നിറഞ്ഞുന്നാ എനിക്ക് തോന്നുന്നേ."! അവൻ അവളെ കളിയാക്കി. മീനാക്ഷി നാണം കൊണ്ട് ചൂളിപ്പോയി. പൂറിൽ വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പ് പടർന്ന് നനവ് ഊറിവരാൻ തുടങ്ങി. അവൾ അവന്റെ ഭാരിച്ച കരുത്തിൽ പെട്ട് ഞെരുങ്ങി നുറുങ്ങാൻ കൊതിച്ചു.

"അവളെ ആ കാട്ടാളൻ കൊന്നു കളഞ്ഞു. ഒരുതുള്ളി വെള്ളം പോലും കൊടുക്കാതെ കല്ലേൽ അടിച്ചു കൊന്നു."! വാഹിദിന്റെ തൊണ്ടയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി മീനാക്ഷി നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു. കേട്ടും പറഞ്ഞും പഴകിയ ഒരു സംഭവം അവൾക്ക് പുതുമയായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് യാതൊരു വികാരവും തോന്നിയതുമില്ല. പക്ഷേ വാഹിദ് ഞെട്ടിപ്പോയി.!

"എന്തോന്ന്..? എന്തിനാ ആ പാവത്തിനെ കൊന്നത്.?" അവൻ മീനാക്ഷിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. മുറിയിലെ ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളൊരു നീലനിറം പുതച്ച ദേവതയെ പോലെ തോന്നിച്ചു. അവന്റെ ജിജ്ഞാസ കണ്ടിട്ട് മീനാക്ഷി സരസുവിന്റെ അന്ത്യം വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

വാസു കാരണവരുടെ മുന്നിൽ പെട്ട സരസു തനിക്ക് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതോടെ നിലവിളിച്ചു കരയാൻ പോലും കഴിയാതെ തളർന്നിരുന്നു പോയി. ഇരുട്ടിന്റെ കരിമ്പടം കൊണ്ട് മൂടിയ മുറിയിലേക്ക് മഞ്ഞ വെളിച്ചതിന്റെ പ്രളയം തീർത്തു കൊണ്ട് വാസു കാരണവർ കൈയിലൊരു വിളക്കും തൂക്കിപ്പിടിച്ചു പൂർണ്ണ നഗ്നനായി കയറി വന്നപ്പോൾ അടിമുടി നടുങ്ങി സരസു പകച്ചു നിന്നുപോയി.

തനിക്കുള്ള ശിക്ഷയല്ല, തന്നെ കണ്ട് ആഗ്രഹം മൂത്ത് തന്റെ ശരീരം പ്രാപിക്കാൻ പിടിച്ചു കൊണ്ടുവന്നിരിക്കയാണ് എന്ന യാഥാർഥ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ എങ്ങിനെ രക്ഷപ്പെടണം എന്നൊരു പ്രതിരോധ ചിന്ത അവളിൽ ഉദയം കൊണ്ടു.