Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 8 [ലസ്റ്റർ]

അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുന്നത് വരെ ആരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. പാറ നിൽക്കുന്ന പറമ്പിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ മീനാക്ഷി വാഹിദിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർന്നു നിന്ന് അവന്റെ മാറിൽ കൈവച്ചു കാമം കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.

"എങ്ങോട്ടാ ചെക്കാ.. ഞാൻ കരുതി കാടിനുള്ളിൽ വച്ച് കളിക്കാൻ ആവുമെന്നാ." അവൾ വികാരത്തോടെ അവനെ നോക്കി. ആതിരയുടെ ചങ്കു പൊള്ളി. അവൾക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു കാഴ്ച്ചകൾ ഒരു മഴയുടെ തിരശീലകൊണ്ട് മറഞ്ഞു.

"ഹേയ്,ഇന്നിനി പറ്റില്ല. ഉച്ചവരെ കിടന്നു എക്സസൈസ് ആയിരുന്നു. ഇതിപ്പോ തന്നേം കൂട്ടി വന്നത് നിങ്ങടെ തറവാട് ഒന്ന് കാണാനാ. ലൊക്കേഷൻ ക്ലാരിറ്റിക്ക്‌ വേണ്ടി."

അവളെ പിടിച്ചു മാറ്റിക്കൊണ്ട് വാഹിദ് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. മീനാക്ഷിയുടെ മുഖം നിരാശകൊണ്ട് മ്ലാനമായി. അവളുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞു മുഖം ഗൗരവ ഭാവം നിറഞ്ഞു നിന്നു.

"എന്നോട് ഇതിനാണെന്ന് പറഞ്ഞില്ല ല്ലോ. എങ്കിൽ ആദ്യമേ പറയായിരുന്നില്ലേ." മീനാക്ഷിയുടെ സ്വരം അല്പം കനത്തു.

"ഓഹ് അപ്പൊ അങ്ങനൊക്കെയുണ്ട് അല്ലേ. ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോ ഉടുത്ത കുപ്പായത്താലേ ഓടി വന്നത് കണ്ടപ്പോ ഞാൻ കരുതി എനിക്ക് കുറച്ചു സ്വാതന്ത്ര്യം ഒക്കെ ഉണ്ടെന്ന്."!

വാഹിദ് അല്പം നീരസത്തോടെ പ്രതികരിച്ചു. മീനാക്ഷിയുടെ മുഖത്ത് ദൈന്യത പരന്നു. അവൾ നിസ്സഹായതയോടെ അവനെ നോക്കി. അവൻ പിണങ്ങുമോ എന്നവൾ ഭയപ്പെട്ടത് പോലെ തോന്നി.

"അയ്യോ അങ്ങനെ പറയല്ലേ. ഈ സ്ഥലത്ത് കുറച്ചു പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. ഞങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ഇവിടെ കടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. അതോണ്ടാ പൊന്നേ. പിണങ്ങല്ലേ."!

അവൾ സങ്കടത്തോടെ അവനെ നോക്കി. ആതിരയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കവിളിലേക്ക് തൂവിയത് അവൾ അവർ