Chapter Title : കാന്താരി 10 [Doli]

പുല്ലേ പറഞ്ഞ് പോവാൻ പറ്റില്ല പണ്ടും അതേ ഇന്നും...

പവി : പോട്ടെ, ഇത്ര നല്ല brothers ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാനാ luckiest person 🥹

ഞാൻ : സത്യം പറഞ്ഞാ എന്റെ അളിയന്റെ ജീവിതം തൊലയണ്ടാ വച്ചിട്ടാ ഞാൻ ഒഴുവാക്കി വിട്ടത്...

പവി : ടാ പട്ടി...😂

ഞാൻ അതിനെ തട്ടി തൂക്കി തോളിൽ ഇട്ട് താഴോട്ട് പോയി

അമ്മ : 😳 😊

അമ്മ ഞങ്ങളെ കണ്ട് ഞെട്ടി അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി...

ഞാൻ : 😊

അമ്മ : പോട്ടെ ടാ കുട്ടാ ഒക്കെ മാറും

ഞാൻ : അത് വിട്ടു അവക്ക് കൊഴപ്പം ഇല്ലല്ലോ അതേ വല്യ കാര്യം ഞാൻ okey ആണ്...

കാർ കേറി വന്നു അകത്തേക്ക്

അമ്മ : അച്ഛൻ വന്നു തോന്നുന്നേ

ഞാൻ : അച്ഛൻ അല്ല നമ്മടെ വെള്ള ലൈറ്റാ,

അമ്മ : അച്ഛ ദാസ് അങ്കിൾടെ കൂടെ പോയിരിക്കാമ്മാ travels ന്റെ കാര്യത്തിന്

ഞാൻ : ദാസ് അങ്കിൾടെ വെള്ള ആണ്

പവി : പോയി നോക്ക് ആരെങ്കിലും വെറുതെ കാറിന്റെ കളർ പറഞ്ഞ് നിക്കാതെ

അമ്മ മെല്ലെ എണീക്കാൻ തൊടങ്ങി

ഞാൻ : അമ്മ ഇരിക്ക് ഞാൻ നോക്കാ

അമ്മ : എന്തായാലും വരണം

ഞാൻ എണീറ്റ് ഉമ്മറത്തേക്ക് പോയി നോക്കിയപ്പോ അച്ഛന്റെ ഏതോ കൂട്ട്കാരൻ കല്യാണം വിളിക്കാൻ വന്നതാ

ഇച്ചു എന്നെ വിസിൽ അടിച്ച് വിളിച്ചു

ഞാൻ : ഏഹ്

ഇച്ചു : ടൈം ആയിച്ച്ല്ലേ അതോണ്ട് ബാക്കി പാല് ഒറ ഒഴിച്ച്