Chapter Title : കാന്താരി 4 [Doli]

പറഞ്ഞിട്ടോ കാര്യം ഇല്ല മൗനം വിദ്വാവന് ഭൂഷണം എന്ന് പറയുന്നത് ശെരി ആണ്....

പവി : നീ ആണ് ബെസ്റ്റ് രാമു

ഞാൻ : ഞാൻ അല്ല ഞങ്ങള്

പവി എന്നെ സംശയത്തോടെ നോക്കി....

ഞാൻ : കുട്ടു വന്നത് എന്റെ ഐഡിയ... പക്ഷെ നിന്റെ സുന്ദരൻ വച്ച പ്ലാൻ അമ്പോ.... കൊറച്ച് മുന്നേ വിളിച്ച് ചോദിച്ചേ ഒള്ളൂ.... അച്ഛൻ വീട്ടി ഒണ്ടോ എന്ന്... പിന്നെ നടന്നത് ചരിത്രം...?

പവി : ?

ഞാൻ : ഇനി പറ ആ മണ്ടനെ എന്റെ മോക്ക് ഇഷ്ട്ടാണോ

പവി തല ആട്ടി എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു....

ഞാൻ : അവൻ ഒരു കെഴങ് തന്നെ ട്ടാ ചെറിയമ്മയെ നോക്കി പറയടാ മണ്ടാ പറഞ്ഞാ നിന്റെ കാലും പിടിച്ച് നിക്കുന്നു ശവം....

പവി ഒന്ന് ചിരിച്ചു....

ഞാൻ : അയ്യോ എനിക്ക് ഇപ്പഴാ സമാദാനം ആയത്

പവി : എന്താ ടാ

ഞാൻ : ഞാൻ ഓട്ടം പോയ ടൈമിന് അപ്പൻ നിന്നെ പിടിച്ച് ആ മൈരന് കെട്ടിച്ച് കൊടുക്കോ പേടിച്ച് ഇരുന്നതാ ഞാൻ.... ?

പവി എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇടിച്ചു....

ഞാൻ : പേടിക്കണ്ട നീ ഇന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞ ധൈര്യം അതാ ഞാൻ അന്ന് നിന്നിന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചത്....

പവി : സുന്ദരനെ വിളിച്ച് താങ്ക്സ് പറയാ വാ....

ഞാൻ : വേണ്ട എന്റെ ഭാര്യ വട്ടം ഇട്ട് പറക്കാ... ഞാൻ പറഞ്ഞോളാ....

ഞാനും അവളും കൂടെ വെളിയിലേക്ക് നടന്നു....

മരണ വീടിന്റെ ഒരു എഫക്ക്റ്റ് ഇപ്പഴും അവടെ ഒണ്ട്....

ഞാൻ : അച്ഛാ

അച്ഛൻ ഒന്ന് മൂളി

ഞാൻ : പവിക്ക് പ്രൊജക്റ്റ്‌ന് കൊറച്ച് സാധനം വാങ്ങണം പറഞ്ഞു പൊക്കോട്ടെ

അച്ഛൻ : ആ പൊക്കോ...

പവി കൈ പൊക്കി എന്താ ചോദിച്ചു

ഞാൻ അവളോട് കണ്ണ് കൊണ്ട് ആക്ഷൻ കാട്ടി....

നേരെ അവൾടെ ഏത്തറും എടുത്ത് പൊറത്തേക്ക് പോയി....

പവി : എങ്ങോട്ടാ

ഞാൻ : ചുമ്മാ എന്ത് ദുരന്തം ആണ് അവടെ അയ്യോ... നമ്മക്ക് ഫുഡ്