Chapter Title : കാന്താരി 9 [Doli]

കേറി പോ

സിദ്ധു : നീ മിണ്ടണ്ട എല്ലാം നീ ആണ് വരുത്തി വച്ചത് എല്ലാരേം ഒതുക്കി ഒതുക്കി ഒന്നും ആരും അറിയാതെ മറച്ച് വച്ച് ഡാ രാമമാമ വിചാരിച്ച തീർക്കാൻ പറ്റാത്ത എന്ത് പ്രശ്നാ നിനക്ക് ഏഹ്

ഇന്ദ്രൻ : 🙂

സിദ്ധു : ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയാ ഇനി ഇവന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെ പോവാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല,

അമ്മ : സിദ്ധു മോനെ

സിദ്ധു : അമ്മായി ഒന്നും പറയണ്ടാ അവള് മോശാ മോശാ എത്ര വട്ടം പറഞ്ഞു ഇവൻ ആ ബന്ധം വേണ്ടാന്ന് എത്ര വട്ടം പറഞ്ഞു കേട്ടോ നിങ്ങള് ഇല്ലല്ലോ

രാമൻ ചെറിയച്ഛൻ എണീറ്റ് തിരിഞ്ഞ് നടന്ന് അകത്തേക്ക് പോയി...

സിദ്ധു : ഒരു കണക്കിന് അവളെക്കാൾ ഈ കാര്യങ്ങള് ഇത്ര ആവാൻ കാരണം നിങ്ങളൊക്കെ ആണ്

സിദ്ധു ഒരു മടിയും കൂടാതെ അവരെ ഒക്കെ ചേർത്ത് വച്ച് പറഞ്ഞു

ഇത്ര ആൾക്കാർക്ക് മുന്നിൽ കരയാതെ പിടിച്ച് വക്കാൻ ഞാൻ പെടുന്ന പാട്

സിദ്ധു : വല്യമ്മാമക്ക് കൂട്ട്കാരന്റെ മോൾടെ കണ്ണീര് തൊടക്കാൻ സമയം ഇണ്ട് മകന്റെ വരാൻ പോണ ഭാര്യ ഏത് തരമാ നോക്കാൻ മാത്രം ടൈം കിട്ടീല്ലാല്ലേ 🥹 ഏഹ്

സിദ്ധു മതി

ഞാൻ തല പൊക്കാതെ അതേ ഇരുപ്പിൽ അങ്ങനെ അങ്ങ് പറഞ്ഞു...

സിദ്ധു : മതി സഹിച്ചത് അവൾടെ വായിന്ന് കേക്കണം അവൾടെ വീട്ട്കാർടെ വായീന്ന് കേക്കണം ഇവടെ വന്നും കേക്കണം എന്തോന്ന് ഇത് ഏഹ്... അവനെ ഒരു മനുഷ്യനാ അല്ലാതെ പട്ടി അല്ല ആട്ട് കേക്കാൻ

എന്റെ നെഞ്ചത്ത് കുത്തുന്ന പോലെ ആണവൻ പറഞ്ഞത്

വൈഗ അമ്മായി : എന്താ ഏട്ടത്തി നമ്മടെ കൊച്ചല്ലേ അവൻ ഞാൻ ഏട്ടനോട് അന്നേ പറഞ്ഞതാ ബന്ധുക്കളെ പോലും വിശ്വാസിക്കാൻ പറ്റാത്ത കാലമാണ് പിന്നെ ഏട്ടനെ ആരും ഒന്നും പടിപ്പക്കണ്ട കാര്യൂല്ലല്ലോ

സിദ്ധു : ഇവന്റെ കല്യാണം നടന്നത് പോലും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല ശെരിയാ അന്ന് ഫോൺ ഇല്ലായിരുന്നു എനിക്ക് പക്ഷെ ഞാൻ ഇവടെ ഇണ്ടായിരുന്നേ അവളെ ഒരിക്കലും