Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 3 [ഋഷി]
കൂടാരമടിച്ചു.
അമ്മ, പേരമ്മേടെ വീട്ടീപ്പോകും... മറ്റന്നാൾ...അവൾ കിതച്ചു... ഞാൻ പറയാം... എന്നെ വിട് കുഞ്ഞേ...
അവൻ അവളുടെ കുണ്ടിയിടുക്കിൽ നിന്നും വിരലുകൾ വലിച്ചൂരിയിട്ട് അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു. ഇതങ്ങാദ്യേ പറഞ്ഞാപ്പോരായിരുന്നോ ചേച്ചീ?
പിന്നെ.. അവൾ പരിഭവിച്ചു. ഈ കുഞ്ഞിനൊരു മുന്നും പിന്നുമില്ല. ആ പ്രീതിയെങ്ങാനും കണ്ടിരുന്നേലോ?
ഇങ്ങനെ പേടിച്ചാലെങ്ങനാ? പിന്നീ മുന്നും പിന്നും എനിക്കങ്ങു പിടിച്ചുകേട്ടോ. അവൻ സ്വരം താഴ്ത്തിപ്പറഞ്ഞു.
എന്റെ ദേവീ.. ഈ കുഞ്ഞിന്റെ നാക്കിനെല്ലില്ലല്ലോ. അവിടേമിവിടേമൊക്കെയങ്ങു വെരലിട്ടോളും.
കുണ്ടിക്കുള്ളില് എന്നാ ചൂടാ ചേച്ചീ? അവൻ വിരലുകൾ നക്കി. അവൾ തുടുത്തുപോയി.
അവളുടെ ഇടുപ്പിലൊന്നു ഞെരിച്ചിട്ട് അവൻ മുണ്ടും മടക്കിക്കുത്തി അകത്തേക്ക് പോയി.
ആ ചേട്ടാ.. ഇന്നലെപ്പറഞ്ഞില്ലാരുന്നോ? സ്കൂട്ടറു വേണം. ഗോപി വരുന്നൊണ്ട്. കൊച്ചുവക്കീലിനോടു പറഞ്ഞിട്ട് ബാലൻ കുളിക്കാൻ കേറി.
പുട്ടും കടലേം അടിച്ചിട്ട് അവൻ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. നോക്കിയപ്പോൾ മൂപ്പത്തിയുണ്ടെണീറ്റിരിക്കുന്നു!
വൈദ്യര് മൂന്നാലു ദിവസം റെസ്റ്റെടുക്കാൻ പറഞ്ഞാ കേക്കത്തില്ല, അല്ല്യോ? ബാലൻ അമ്മയെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഓ..അയാടെ ഒരുപദേശം! എന്റസുഖമൊക്കെ മാറീടാ. ഇനീമിങ്ങനെ കെടന്നാലാ വയ്യാഴിക കൂടുന്നേ. നീയാ കമലത്തിനോട് വെള്ളം ആ മരുന്നിട്ടു തെളപ്പിക്കാൻ പറ. ഒന്നു കുളിച്ചാൽ എല്ലാം മാറും.
അമ്മയുടെ പിടിവാശി അറിയാവുന്ന ബാലൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. മൂപ്പത്തി കുളീം കഞ്ഞികുടീം കഴിഞ്ഞടുക്കളേൽ കേറിയപ്പോൾ അവൻ ചിരിച്ചു.
ചിരിക്കണ്ടടാ. ഒരു സാധനോം വെച്ചേടത്തില്ല. നിന്റെ ഭരണമല്ലാരുന്നോ! പ്രീതിയല്ലാമെന്നോടു പറഞ്ഞാരുന്നു. അമ്മ അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.
അതുപിന്നെയീ അമ്മേടെ ഓരോരോ കാര്യങ്ങള്! എനിക്കറിയാമ്പാടില്ല. ഗോപി വരണൊണ്ട് അവനെ വിളിക്കാൻ പോണം.
ആ നില്ലു ബാലാ. പ്രീതി എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന ലിസ്റ്റു നീട്ടി. ഇതു
💬 Comments
View all comments