Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 5 [ഋഷി]

പിന്നിലേക്ക് തള്ളിയപ്പോൾ അവൻ മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് ആ ചന്തിയിൽ ഇടുക്കിന്റെ വരമ്പിൽ കടിച്ചു. നല്ല പിതുങ്ങുന്ന ഉരുണ്ട ചത. അവനൊന്നു കുടഞ്ഞു. അവന്റെ മൂക്ക് ആഴമുള്ള കുണ്ടിയിടുക്കിലമർന്നു. കാർത്തു മനസ്സറിയാതെ വിട്ടുപോയ കുഞ്ഞുവളിയുടെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന ചൂരവൻ ഉള്ളിലേക്കുവലിച്ചു.

ബാലനെയൊന്നു വട്ടുപിടിപ്പിക്കാൻ തന്നെയാണ് കാർത്തു കുണ്ടിയവന്റെ മോന്തേലോട്ടു തള്ളിയത്. അവൻ കുണ്ടിക്കുപിടിച്ചു ഞെരിച്ചുകശക്കിയപ്പോൾ അവളൊന്നു വിറച്ചു. നൊമ്പരം കലർന്ന സുഖം! കുണ്ടിയിടുക്കിന്റെയതിരിൽ അവനമർത്തിക്കടിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു! അമ്മേ... അവൻ കുണ്ടി കടിച്ചുകുടയുന്നു...ആഹ്... അറിയാതെയൊരു വളി പോയി! ഓഹ്... ഭാഗ്യത്തിന് ശബ്ദമില്ല! മാധവന്റെ കസേരക്കയ്യിൽ കൈയ്യൂന്നിയിട്ടവൾ ഗ്ലാസ്സിൽ എങ്ങിനെയോ തുളുമ്പാതെ കള്ളൊഴിച്ചു. നിവർന്ന് ബാലന്റെയടുത്ത് ബെഞ്ചിൽ കുണ്ടിയമർത്തിയിരുന്നു. ചങ്കിടിപ്പ് മാറിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.... കുണ്ടി വിങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു...മുലകൾ പൊങ്ങിത്താണു....

മാധവൻ ഗ്ലാസുപൊക്കി. ബാലനും. എന്നിട്ടു രണ്ടുപേരും വലിച്ചു.....

ഈ ചേട്ടനിവന് കള്ളുകൊടുത്താ കൈമളു വക്കീലും ചേച്ചീം ചോദിച്ചാ ഞാനെന്തോ പറയും? കാർത്തു ബാലനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടിക്കൊണ്ട് മാധവനോടു ചോദിച്ചു.

ഓ... ആമ്പിള്ളാരല്ല്യോടീ! ഇച്ചിരെ കള്ളുമെല്ലാം വേണ്ടായോ? അല്ലേല് മണ്ണുണ്ണികളാവത്തില്ല്യോ? മാധവൻ ചിരിച്ചു.

പിന്നേ.. ഇവനിച്ചിരിയൊന്നുമല്ല തോന്ന്യാസം! കാർത്തു ബാലന്റെ ചെവിക്കുപിടിച്ചു തിരുമ്മി. ഇവൻ രണ്ടാഴ്ചമുന്നേ ആ കുഞ്ചെറിയായെ തല്ലീന്ന്! കാര്യമവനൊരു വഷളു ചെറുക്കനാണ്. എന്നാലും ഇവനാരാ കവല റൗഡിയോ? കാർത്തുവിന്റെ നഖം അവന്റെ ചെവിയിലെ തൊലിയിലമർന്നു.

ആ ചേച്ചീ... അവനപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ അവളു വിട്ടു. പിന്നെ ചേച്ചിയെങ്ങനാ അറിഞ്ഞേ? ബാലൻ ഇത്തിരി ചളിപ്പോടെ ചോദിച്ചു.

എടാ ഞാനിവിടിരുന്നാലും നിന്റെയൊക്കെ മേലൊരു കണ്ണൊണ്ടടാ. കാർത്തുവൊന്നിളകിയിരുന്നു.

അതവൻ കമലേച്ചിയോടെന്തോ പറഞ്ഞതോണ്ടല്ല്യോ. പാവം ചേച്ചി വന്നു കരഞ്ഞപ്പം ഞാനൊന്നും നോക്കാമ്പോയില്ല. രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിച്ചു. അല്ല, ചേച്ചിയെങ്ങനറിഞ്ഞു? ബാലൻ ചോദിച്ചു.

അതൊന്നും നീയറിയണ്ടടാ.