Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 5 [ഋഷി]

കാർത്തു ചിരിച്ചു.

നന്നായെടാ. മാധവൻ പറഞ്ഞു. വീട്ടിലാണുങ്ങളില്ലേല് കേറി മേയാനൊന്നും ഒരുത്തനേം വിടരുത്. ബാക്കി കള്ളുകൂടി കുടിച്ചപ്പോൾ മാധവന്റെ മുഖം കുറച്ചു തുടുത്തു.

ഉം...ഇപ്രാവശ്യം വിട്ടിരിക്കുന്നു. കാർത്തു കൈപൊക്കി ബാലന്റെ മുടിയിൽ തഴുകി. അവളുടെ നനഞ്ഞ കക്ഷത്തിൽ നിന്നുമുയർന്ന വിയർപ്പുമണം അവന്റെ ഞരമ്പുകളിൽ കള്ളിന്റെ നേരിയ ലഹരിക്കൊപ്പം പടർന്നു.

കാർത്തു രണ്ടു ഗ്ലാസിലും ബാക്കി കള്ളു പകർന്നു. മാധവൻ ചാരിക്കിടന്ന് ശ്ളോകങ്ങൾ മൂളി. നേരിയ ശൃഗാരം കലർന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ കാർത്തു ചിരിച്ചു. ബാലന്റെ തുടയിൽ കൈവെച്ചമർത്തി അവൾ അവനോടു ചേർന്നിരുന്നു. അവന്റെ കൈ അരയിൽ ചുറ്റി പിന്നിലെ മടക്കുകളിൽ ഞെരിച്ചപ്പോൾ അവൾ തുടകൾ കൂട്ടിത്തിരുമ്മി.

വന്നെന്റെ കാലൊന്നു തിരുമ്മിത്താടാ. അവളെണീറ്റ് വാർത്ത വരാന്തയുടെ മോളിലേക്കു വശത്തുനിന്നും പോവണ കോണിപ്പടിയിലിരുന്നു. മാധവൻ ചാഞ്ഞിരിക്കുന്നതു കാണാം. പൊക്കത്തിലുള്ള കൈവരി കാരണം മാധവനു കഴുത്തിനു മേലോട്ടേ കാണാൻ പറ്റൂ.

ബാലൻ ഗ്ലാസു കാലിയാക്കിയിട്ടെണീറ്റു. പാവം എപ്പോഴുമവളങ്ങോടി നടപ്പാടാ. നല്ലോണമൊന്നു തിരുമ്മിക്കൊട്.. മാധവൻ സ്വരം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടു കവിത മൂളി.

ബാലൻ കോണിപ്പടിയ്ക്കു താഴെയെത്തി മോളിലേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുതള്ളിപ്പോയി! കോർണറിലെ വീതിയുള്ള ചതുരപ്പടിയിലിരിക്കുന്ന കാർത്തുച്ചേച്ചി അരവരെ മുണ്ടു തെറുത്തുകേറ്റി വെച്ചിരിക്കുന്നു! ആ വെളുത്തുകൊഴുത്ത തുടകൾ കണ്ടവന്റെ വായിലെ വെള്ളം വറ്റി. അവനെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ച് അവൾ തുടകളകറ്റിക്കാട്ടി. പ്ലാവിലകൾ വിരിച്ച തണുപ്പുള്ള തണലിലും അവളു വടിപ്പിച്ചു മിനുക്കിയ തടിച്ച പൂറു തിളങ്ങി. പൂറിൽ നിന്നുമൊലിച്ച രണ്ടുതുള്ളി നെയ്യ് ആ പിളർപ്പിൽ നിന്നും താഴത്തെ പടിയിലേക്കിറ്റി.

ബാലൻ തലതിരിച്ചു മാധവനെ നോക്കി. ചാരിക്കിടക്കുന്നു. കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഏതോ കവിതകൾ മൂളുന്നൊണ്ട്! താഴത്തെ