Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 6 [ഋഷി]

കണ്ടില്ല.അതെങ്ങനാ... വീട്ടിലമ്മേം പ്രീതീം... കമലേച്ചീടെ കെഴവിത്തള്ളയാണേല് ഇന്നു കാലത്താണ് പോയത്. സാധുക്കളായ ആമ്പിള്ളാരെന്തോ ചെയ്യും? ബാലൻ ഗാഢമായി ആലോചിച്ചു.

എന്താടാ ബാലാ? ഒരു വഴിയൊണ്ടാക്കടാ. ഇനീമിങ്ങനെ വല്ലോം നടന്നാല്....ഗോപി പരാതിയുടെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ബാലനവന്റെ തോളിലൊന്നടിച്ചു. എടാ... ആദ്യമൊക്കെ ഇങ്ങനാ. ഒരു രണ്ടുമൂന്നു വട്ടം കഴിയുമ്പം ശരിയാവും. എന്റെ കാര്യോമങ്ങനക്കെത്തന്നാരുന്നു.

ഇനിയെവടാ പോയി നോക്കുന്നത്? വല്ല കാശും കൊടുത്തിട്ട്.... ഗോപിയുടെ സ്വരമിടറി.

ഛെ അതൊന്നും വേണ്ടടാ ഉവ്വേ! ഞാമ്പറഞ്ഞില്ല്യോ? നീ തൊടങ്ങീട്ടല്ലേ ഒള്ള്...സമയമൊണ്ടടാ.... നീ വലി. രണ്ടുപേരും പിന്നെയും ഓരോ കവിളിറക്കി. ഗോപിയും ബാലന്റെയടുത്ത് മാവിൽ ചാരിയിരുന്നു.

രണ്ടുപേരും വാറ്റിന്റെ ഇത്തിരി മുറുകിവന്ന ലഹരിയിൽ മുഴുകി ആ തണലത്തിരുന്നു. പഴുത്ത മാവിലകൾ വിരിച്ച നിലത്ത് അവർ കാലുകൾ നീട്ടിവെച്ചു. തണുത്ത കാറ്റിൽ മാവിന്റെ ചില്ലകളിളകി താഴെ ചലിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളിൽ നോക്കി വെറുതേ ചിരിച്ചു.

എടാ... ഒന്നുപെടുത്തിട്ടു വരാം. ഗോപിയെണീറ്റ് ഒരു തെങ്ങിന്റെ മൂട്ടിലേക്കു നടന്നു. പെട്ടെന്നവൻ തിരിച്ചു വന്നു. മുഖത്തെ അമ്പരപ്പു കണ്ടപ്പോൾ ബാലൻ നിവർന്നിരുന്നു.

എന്താടാ? എന്നാ പറ്റി? ഇള്ളക്കുട്ടി വല്ലോം കണ്ടു പേടിച്ചോ? ബാലൻ ചിരിച്ചു.

അല്ലെടാ... ഏതോ പെണ്ണിങ്ങോട്ടു വരുന്നു. ഗോപിയുടെ മുഖത്തെ ചുവപ്പു മാഞ്ഞില്ലായിരുന്നു.

ആഹാ.... ഏതായാലും സ്ത്രീജനമല്ല്യോ.. പിന്നിതു നമ്മടെ പറമ്പുമല്ല്യോ? വരട്ടെടാ... ബാലൻ ഗ്ലാസു കാലിയാക്കി. നീയിരിക്കടാ. പേടിത്തൂറി. അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗോപിയെ വലിച്ചടുത്തിരുത്തി.

ആരാ... എന്താ... ഒരു കിളിമൊഴി. ഇത്തിരി ദേഷ്യത്തിൽ.. സ്വരത്തിൽ പെട്ടെന്ന് മധുരം കലർന്നു... ഓ കുഞ്ഞാരുന്നോ?

ബാലൻ തലപൊക്കി. കമലേച്ചി! മുണ്ടും ബ്ലൗസും. തടിച്ച മുലകളെ മുണ്ടിന്റെ കോന്തലവെച്ച് പാതി മറച്ചിരിക്കുന്നു. താഴ്ത്തിയുടുത്ത