Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 6 [ഋഷി]

മുണ്ടിനു മേലെ അവളുടെ ഇളം കറുപ്പുള്ള ഇത്തിരി തുറിച്ചു നിന്ന വയറിന്റെ നടുക്കുള്ള ആഴത്തിൽ കുഴിഞ്ഞ പൊക്കിൾച്ചുഴിയും, ഇടുപ്പിലെ കൊഴുപ്പും, വെളിയിലേക്ക് തള്ളിനിന്ന തടിച്ചുകൊഴുത്ത മുലകളും കണ്ടു ഗോപിയന്തംവിട്ടു. താഴെ നിന്നുമുള്ള കാഴ്ച! ഹോ! ആ മൊലക്കുന്നുകൾ ചേച്ചീടെ മുഖം പാതി മറയ്ക്കുന്നു! ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ ഉയർന്നു താഴുന്ന ആ കരിക്കുകൾ! അവന്റെ വായ വരണ്ടു.

ഞങ്ങളിത്തിരി സ്വൈരമായി ഇരിക്കാമെന്നു കരുതി ചേച്ചീ. ഇവന്റെ വീട്ടീപ്പോവാം വേണേല്.. ചേച്ചിയില്ല. എന്നാലുമീ പുഴുക്കത്തില് സൈക്കിളു ചവിട്ടി പരുവമാവും! ഇവടാണേല് നല്ല തണലും കാറ്റുമല്ല്യോ...ബാലൻ അവളെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടൊന്നുഴിഞ്ഞു.

രണ്ടു ചെറുക്കന്മാരുടെയും നോട്ടമേറ്റ് കമലമൊന്നു തരിച്ചു. അവന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ തന്റെ മുഴുത്ത അവയവങ്ങൾ കൊത്തിവലിക്കുന്നു! ദേ പിന്നേമവടങ്ങു നനഞ്ഞു കുതിരുവാ... എന്റെ ദേവീ!

ഇതാരാ കുഞ്ഞേ? വെളുത്ത സുന്ദരനായ ചെക്കനെ ഇടംകണ്ണുകൊണ്ടു നോക്കി അവൾ ബാലനോടു ചോദിച്ചു.

ഹ! ഇതു നമ്മടെ ഗോപിയല്ല്യോ! കാർത്തുച്ചേച്ചീടെ അരുമസന്താനം. ബാലൻ ഗോപിയുടെ ചുമലിൽ കയ്യമർത്തി.

അയ്യോടിയേ! ഗോപിമോനാന്നോ! അങ്ങു വളർന്നല്ലോ! എത്ര കാലം മുന്നേ കണ്ടതാ മോനെ ഞാൻ! കമലം മൂക്കിൽ കൈവെച്ചു.

ചേച്ചീം മാറീട്ടോ... ഗോപിയറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി. ആഹാ! ബാലനതീക്കേറിപ്പിടിച്ചു. എങ്ങനാ മാറിയേ? പറയടാ ഉവ്വേ!

ഗോപിയുടെ മുഖം ചുവന്നുപോയി. അവനിരുന്നു വിക്കി.

കമലം ചിരിച്ചു. മോനിങ്ങു വന്നാട്ടെ. അവളിത്തിരി കുനിഞ്ഞ് അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചെണീപ്പിച്ചു. ആ തടിച്ചുകൊഴുത്ത മുലകൾ ബ്ലൗസിൽ നിന്നും പാതി വെളിയിലേക്ക്ള്ളി വന്നപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.... തൊണ്ട പെട്ടെന്നു വരണ്ടു. അവളുടെ കക്ഷങ്ങൾ വിയർത്തുകുതിർന്ന് ബ്ലൗസിൽ വലിയ വട്ടങ്ങൾ പടർന്നിരുന്നു. അവളുടെ മേത്തു നിന്നും വമിക്കുന്ന ചൂടും,