Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 7 [ഋഷി]

നിറുത്തി.

എടാ വല്ല കൊടുപ്പുമാന്നോ? അസുഖമൊന്നും വരുത്തരുത്. വേണേൽ ഡോക്റ്ററെ കാണ്. കാർത്തു പറഞ്ഞു.

ആഹാ.. നല്ല അമ്മ. ബാലൻ ചിരിച്ചു. ഞാൻ അവനെ അങ്ങനെ വല്ലോടത്തതും കൊണ്ടുപോവുമോ ചേച്ചീ? ഇതു നമ്മടെ കമലേച്ചി അല്ല്യോ...

അയ്യോടിയേ.. കാർത്തു മൂക്കത്ത് വിരൽ വെച്ചു. നല്ല പെണ്ണാരുന്നല്ലോ...

അതു ചേച്ചീ.. ഞാൻ....

ആ, നീയവൾക്ക് സ്വൈരം കൊടുത്തു കാണത്തില്ല. പാവം. ഉപദ്രവിക്കരുത് കേട്ടോടാ.. പിന്നെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ ഒന്നും ഒരു പെണ്ണിനോടും കാട്ടരുത്.

ഇല്ലേച്ചച്ചീ. ബാലൻ പറഞ്ഞു. ശരി സത്യം ചെയ്യടാ. കാർത്തു കൈ നീട്ടി. ബാലൻ അവളുടെ കൈ കവർന്നു. സത്യം. എന്നാലും ഞാനിതെങ്ങനെ അവനോട് പറയും?

അവൻ കാണട്ടെടാ.. കാർത്തു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് ഞാൻ അവനോടു സംസാരിക്കാം. അതെല്ലാം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.

എന്റെ ചേച്ചീ.. ബാലൻ പിന്നെയും മടിച്ചു.

എടാ മോനേ. കാർത്തു ഒന്നൂടി ചിരിച്ചു. ചുമ്മാ തൂക്കിയിട്ട് വല്ലോടത്തും കേറ്റി നടന്നാപ്പോരാ. നീ ഇപ്പോ ഒരു കൊച്ചു പിള്ളയൊന്നുമല്ല. അപ്പോ ആണുങ്ങളെപ്പോലെ പെരുമാറാനും ശീലിക്ക്. ആ.. കാപ്പി കുടിച്ചെങ്കീ നമക്ക് ഇറങ്ങാം.

വണ്ടിയിൽ കാർത്തുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവുന്ന നേരം രണ്ടുപേരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ചിന്തകളിൽ ലയിച്ചിരുന്നു. ഗോപിയിറങ്ങി വന്നു.

എന്താടാ ഒരു കള്ള ലക്ഷണം? കാർത്തു ഗോപിയുടെ മുടിയിൽ വിരലുകളോടിച്ചു. കണ്ടില്ലേ.. എണ്ണമയോമില്ല...രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് കോലം കെട്ടു.

അമ്മേ.. ഗോപി ചിണുങ്ങി. ഞാനിന്നങ്ങ് പോയാപ്പിന്നെ അമ്മയെങ്ങനാ ഇതൊക്കെ നോക്കുന്നേ? അവിടെ ആരുണ്ട്?

എടാ കുട്ടാ.. വേണേല് ഈ അമ്മയങ്ങോട്ടു വരും. മനസ്സിലായോടാ?

അയ്യോ.. വേണ്ടായേ.. ഞാൻ എണ്ണ തേച്ചോളാമേ.. ഗോപി പറഞ്ഞു.

ബാലനും