Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 7 [ഋഷി]

ബാലന്റെ മടിയിലിരിക്കുന്നു. വെളുത്തു കൊഴുത്ത മുലകൾ നഗ്നമാണ്! അവന്റെ കണ്മുന്നിൽ അതാ ബാലന്റെ വലിയ കൈപ്പത്തികൾ ഉയർന്ന് അമ്മയുടെ തടിച്ചു മുഴുത്ത, ഇത്തിരി തൂങ്ങിയ മുലകൾ താഴെ നിന്നും താങ്ങിയുയർത്തുന്നു! ആ തള്ള വിരലുകൾ അമ്മയുടെ തടിച്ച മുലഞെട്ടുകളിൽ തിരുമ്മുന്നു!

ഗോപി എന്നെ നോക്കടാ! കാർത്തുവിന്റെ സ്വരം അവനെ ആ പേടിസ്വപ്നത്തിൽ നിന്നുമുണർത്തി. അവൻ അമ്മയെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ അവനോടുള്ള സ്നേഹവും പിന്നെ..പിന്നെ.. കാമം! അമ്മയുടെ വികാരം! ഇങ്ങു വാടാ കുട്ടാ... അവൾ കൈകൾ നീട്ടി. ഒരു കൊഴുത്ത സുന്ദരിയായ ദേവി പീഠത്തിലിരിക്കുന്നു! ദേവിയുടെ കൊഴുത്ത മുലകൾ... ആ സുന്ദരമായ കണ്ണുകൾ...സ്വന്തം പുത്രനെ കാരുണ്യമുള്ള കണ്ണുകൾ കൊണ്ടു കടാക്ഷിക്കുന്നു. അവനെ വിളിക്കുന്നു..

കാർത്തു ബാലന്റെ മുഴുത്ത കുന്തത്തിൽ മുഴുവനും കോർക്കപ്പെട്ട് അവന്റെ വിരലുകൾ മുലകളിലുഴിയുന്നതും മുലഞെട്ടുകളിൽ ഞെരടുന്നതും താഴെ പൂറിൽ പ്രളയമുണരുന്നതുമനുഭവിച്ച് വാതിലു തുറന്ന ഗോപിയെ നോക്കിയപ്പോൾ മുലകളിൽ പിന്നെയും പാലു നിറഞ്ഞു വിങ്ങുന്നതുപോലെ! അവളുടെ ഉള്ളിൽ മോനോടുള്ള വാത്സല്യം നിറഞ്ഞൊഴുകി. അവനെയവൾ മാടിവിളിച്ചു.

ഗോപിയറിയാതെ അമ്മയുടെ അരികിലെത്തി. അമ്മേടെ കുട്ടാ.. അവൾ അവന്റെ കരം കവർന്നു. അമ്മയുടെ കൈക്കെന്തൊരു ചൂട്! ഇവിടിരിക്കടാ.. അമ്മയുടെ മുന്നിലവൻ മുട്ടുകുത്തി. കൊഴുത്ത മുലകളിലേക്കൊന്നു നോക്കി. മോളിലൊരു ചിരി... നീ കൊറേ കുടിച്ചതാടാ.. ഇങ്ങോട്ടു നോക്ക്യേ.. അമ്മയവന്റെ മുഖം കൈകളിലെടുത്തു... നിനക്ക് വിഷമമായി എന്നമ്മയ്ക്കറിയാം.... ആഹ്്് അമ്മയൊന്നു വിറച്ചു. ബാലന്റെ കൈക്കൊരടി കൊടുത്തു. അടങ്ങിയിരിക്കടാ... ആ ഒരു ചുറ്റുപാടിലും ഗോപിയുടെ മുഖത്തൊരു ചിരിപടർന്നു. ഈയമ്മ!

ഗോപിയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ കാർത്തുവിനിത്തിരി സങ്കടം വന്നു. മോനേ... അവളവന്റെ മുഖമുയർത്തി ഒരുമ്മ കൊടുത്തു.