Chapter Title : കാട്ടുതേൻ [അനിൽ ഓർമ്മകൾ ]

കൂലി വേലക്കാൾ മാത്രം താമസിക്കുന്ന പ്രദേശമാകയാൽ രാവിലെ പതിനൊന്ന് മാണി വരെയും വൈകീട്ട് നാലുമുതൽ രാത്റി എട്ടുവരെയുമാണ് ചായക്കടയുടെ പ്രവർത്തന സമയം. എന്നാലും എനിക്കുള്ള ഭക്ഷണം കൃത്യമായി മുറിയിലെത്തിച്ച് തരുമായിരുന്നു.

ഓഫീസിനോട് ചേർന്ന് ക്വാർട്ടേഴ്‌സ് ഉണ്ടെങ്കിലും, അവിടം അത്ര സുഖമായി തോന്നിയില്ല.... ഓണം കേറാമൂലയായതിനാൽ എല്ലാവരും ബാച്ചിലേഴ്‌സിനെ പോലെയാണ് കൂട്ടമായി താമസിക്കുന്നത്... കള്ളുകുടിയും...ഒക്കെയായി... കാര്യം ഉഴപ്പനാണെങ്കിലും എനിക്ക് ഇതുവരെ അങ്ങിനെ ഒരു സ്വഭാവമില്ല... വോളിബോൾ കളിക്കാവശ്യമായ ശാരീരിക ശക്തി ലഭിക്കുന്നതിന് ചെറുപ്പത്തിലേ വേണ്ടെന്ന് വച്ച ഒരു കാര്യം. അതുകൊണ്ടെന്താ ... ആറടി ഒരിഞ്ച് പൊക്കത്തിൽ ഒത്ത തടിയും ... ജിമ്മിൽ പോകാതെ തന്നെ ഉണ്ടായ സിക്സ് പാക്കും മസിലുകളും... ഇപ്പോഴും നിലനിർത്തുന്നു. രാവിലെ അഞ്ച് കിലോമീറ്റർ ഓട്ടവും, ചില്ലറ കാസർത്തുകളുമായി ശരീരം ഇപ്പോഴും കാത്ത് സൂക്ഷിക്കുന്നു. ഇവിടെ വന്നതിൽ പിന്നെ പുഴയിലെ നീന്തി കുളിയും അതിന് സഹായകരമായി.. അതും രണ്ട് നേരം....

സാധാരണ ഏതൊരു മലയാളിയെയും എന്ന പോലെ തുറിച്ച് നോട്ടവും ഒളിഞ്ഞ് നോട്ടവും ഉണ്ടെങ്കിലും ഞാനിപ്പോഴും ഒരു കന്യകനാണ്... സ്വപ്നസ്കലനം ഒഴിവാക്കുന്നതിനായി മാത്രം ഉള്ള വാണമടിയാണ് ആകെയുള്ളത്... ശരീരത്തിന് ചേർന്ന ഒരു സുന്ദരൻ എന്റെ കാലിന്നിടയിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും അവന് ഇതുവരെ ഒരു താത്കാലിക നിയമനം പോലും കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്നത് ചിലപ്പോഴൊക്കെ നിരാശ ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്. അത്തരത്തിൽ നിരാശ മൂത്തിരുന്നപ്പോളാണ്, മുൻപ് പറഞ്ഞ ദൃശ്യം പകർത്തി സായൂജ്യമടഞ്ഞത്... അത് ഇങ്ങിനെയുമായി....

എന്തായാലും മൂന്ന് മാസം ഓടിപ്പോയി... മൂപ്പിൾസ് ഇടപെട്ട് നാടിനടുത്തേക്ക് സ്ഥലം മാറ്റം ഉത്തരവാക്കിയിട്ടുണ്ട്... ഇനി പകരക്കാരൻ എത്തിയാൽ സ്ഥലം കാലിയാക്കാം .... ഏറിയാൽ ഒരാഴ്ച്ച...

പക്ഷേ എന്റെ കന്യകാത്വം ഈ നാട്ടിൽ തന്നെ കളയാനാണ് വിധി എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കും വിധത്തിലാണ് കാര്യങ്ങളുടെ പോക്ക്.... കഴിഞ്ഞ ഒരു മാസമായി അതിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്... ഞാനായിട്ടല്ല... മറ്റൊരാൾ. അതും കറുത്ത് തീരെ ഭംഗിയില്ലാത്ത ഒരാൾ... വിധി അല്ലാതെന്താ... അനുഭവിക്കുക തന്നെ.....

ഇന്നലെ നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടിയായിരുന്നു. സംഭവം നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടിയാണെങ്കിലും ഉറക്കമിളപ്പൊന്നുമില്ലാ കേട്ടോ. ചെക്ക് പോസ്റ്റിൽ രാത്രി എപ്പോഴെങ്കിലും വരുന്ന ഒന്നോ രണ്ടോ വണ്ടികൾ പരിശോധിക്കണം. ചില രാത്രി ഒരെണ്ണം പോലും വന്നില്ല