Chapter Title : കാട്ടുതേൻ [അനിൽ ഓർമ്മകൾ ]

എന്നും വരാം. രണ്ട് പേർ ഡ്യൂട്ടിക്ക് ഉണ്ട് താനും. ഊഴമിട്ട് ഉറങ്ങാൻ പറ്റും. ഇന്നലെ ബാലേട്ടനായിരുന്നു കൂട്ട് .... പ്രായമുള്ള ഒരാൾ... തികഞ്ഞ മദ്ധ്യപാനി ... ആളൊരു കുണ്ടനും ... സഹപ്രവർത്തകരോടല്ല... അതിന് അയാൾക്ക് വേറെ വഴിയിൽ ആരെങ്കിലും വരും.... എല്ലാവര്ക്കും അറിയുന്നത് കൊണ്ട് ആരും മൈന്റ് ചെയ്യില്ല......

ഇന്നലെ രാത്രി എവിടുന്നോ ഒരു പുതിയ പയ്യനുമായാണ് ഡ്യൂട്ടിക്ക് വന്നത്.... എന്റെ നേരെ കണ്ണിറുക്കി...

"രാം"... ഞാനിവനെ ഒന്നുറക്കട്ടെ... നീ പുറത്തുണ്ടാവുമല്ലോ അല്ലെ....

ഊം ഞാൻ മൂളി....

നിനക്ക് താത്പര്യമില്ലല്ലോ... അതാ നിന്നെ വിളിക്കാത്തത്.....

അയ്യോ വേണ്ടേ..... കൊച്ചിനെ അതികം കരയിക്കാതിരുന്നാ മതി..... പതിനഞ്ച് വയസോളം പ്രായമുള്ള ആൺകുട്ടിയെ നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു....

അത് പറയാൻ പറ്റില്ല... ഇവൻ ഫ്രെഷാ... ഞാൻ ചൂടാറും മുൻപേ ഒന്ന് കഴിക്കട്ടെ... രാവിലത്തെ ബസ്സിൽ കയറ്റിവിട്ടണം....

അവർ രണ്ടും അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയി...

പിന്നെ എന്തൊക്കെയോ അടക്കിപ്പിടിച്ചുള്ള വർത്തമാനവും...പയ്യന്റെ ഇക്കിളിയോടെയുള്ള ചിരിയും ഒക്കെ കേട്ട്....

ഒരാഴ്ചയായിട്ട് വാണമടിക്കാത്തതിനാലാണെന്ന് തോന്നുന്നു... കൊച്ചുരാമനൊരു ഇളക്കം.... പെണ്ണിന്റെ മുഖമുള്ള ആ പയ്യന്റെ അടക്കിയ ചിരിയും മൂളലും എന്റെ കുട്ടനെ പാന്റിനുള്ളിൽ വിറപ്പിച്ചു. താത്പര്യ മില്ലെങ്കിലും ഒന്ന് നോക്കാനൊരു പൂതി......

ഞാൻ അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് ഒളിഞ്ഞ് നോക്കി. ബാലേട്ടൻ ഒരു അണ്ടർവെയറിട്ട് ..... പൂർണ്ണ നഗ്നനായ പയ്യനെ ചുംബിക്കുകയാണ്... ഒരു പെണ്ണിനെ എന്ന പോലെ... അവൻ ഇക്കിളി കൊണ്ട് ഇളകി ചിരിക്കുന്നു...... എനിക്ക് അറപ്പ് തോന്നി.... ഞാൻ തിരിച്ചുവന്ന് ഉമ്മറത്തെ കസേരയിൽ മൊബൈലും നോക്കി ഇരിപ്പായി...

ഒരു മണിയ്ക്കൂർ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇക്കിളി ചിരി മാറുന്നില്ല..... ഓ അണ്ണൻ ആസ്വദിച്ചാണല്ലോ... ഞാൻ മനസ്സിലോർത്തു...... ആ ചിന്ത അധിക നേരം നീണ്ടു നിന്നില്ല ....

ആഹ്........ അയ്യോ... അമ്മെ വേണ്ടായേ.... ചെറുക്കന്റെ ദീനരോദനം ഉയർന്ന്...

ഞാൻ ഞടുങ്ങിപ്പോയി... ആരെങ്കിലും കേട്ട് ഓടി വരുമോ... ആര് വരാനാ.. എന്നാലും ചെറുക്കൻ അലറി പൊളിക്കുകയാണ്....

കഴിഞ്ഞെടാ മുത്തേ... മുഴുവൻ കയറി ഇനി വേദനിക്കില്ല... ബാലേട്ടൻ അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.... മെല്ലെ ചെറുക്കന്റെ കരച്ചിൽ കുറഞ്ഞ് വന്നു. അതിനനുസരിച്ച് ബാലേട്ടന്റെ കിതപ്പും മുരൾച്ചയും കൂടി കൂടി വന്നു.