Chapter Title : കാഴ്ച്ച [Nabeel]

പറയും എന്ന് കരുതി ഞാൻ ഉറക്കം അഭിനയിച്ചു കിടന്നു. ഉമ്മ വന്ന പോലെ തന്നെ പെട്ടന്ന് ഒന്നും പറയാതെ പോവുകയും ചെയ്തു. ഞാൻ കുറെ നേരം അങ്ങനെ കിടന്നിട്ടും ഉറക്കം വരാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ ബുക്ക് എടുത്ത് പഠിക്കാൻ ഇരുന്നു.

നേരം അധികം വെളുത്തിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ആകെ ഒരു നിശബ്ദതയായിരുന്നു.

ഞാൻ പടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപോൾ ഉമ്മ ചിരിക്കുകയും എന്തോ സംസാരിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്ന ചെറിയ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു.

ഉപ്പ ഇവിടെ ഇല്ല. ഉമ്മയ്ക്ക് അന്ന് ഫോണും ഇല്ല. ആകെ ഒരു ഫോണ് ആണ് ഉള്ളത് അത് ഉപ്പാന്റെയാണ്. അത് ഉപ്പ പോവുമ്പോൾ കൊണ്ട് പോവുകയും ചെയ്യും. പിന്നെ ആരോടാണ് ഈ നേരത്ത് സംസാരിക്കുന്നത്. ആദ്യം ഞാൻ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. ബുക്കിൽ തന്നെ ശ്രെദ്ധിച്ചിരുന്നു. കുറച്ച് നേരം കൂടെ കഴിഞ്ഞപോൾ വീണ്ടും കേട്ടു ഒരു അടക്കി പിടിച്ച സംസാരം.

ആരാണ് അത് എന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി ഞാൻ എണീറ്റ്‌ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് ചെന്നു. എന്റെ കാലടി സൗണ്ട് കേട്ടിട്ട് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു ഉമ്മാന്റെ ഒച്ച കേൾക്കാതെയായി. ഞാൻ അടുക്കളയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഉമ്മ പെട്ടാന്ന് മുറ്റത്ത് നിന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കേറി വന്നു.

ആരാ അവിടെ ഞാൻ ഉമ്മയോട് ചോദിച്ചു.

അത് റെജിയാണ്. നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ.. ഉമ്മ എന്നോട് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.

ഉറക്കമ്മന്നില്ല ഞാൻ പടിക്കായിരുന്നു. അയാൾ എന്താ പറയുന്നത്. ഞാൻ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ അവനോട് ഈ ഇരുട്ടത്ത് ഇങ്ങനെ നടക്കാൻ പേടിയില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചതാണ്. അപ്പൊ അവന് വെളിച്ചത്തിനെക്കാളും ഇഷ്ട്ടം ഇരുട്ടാണ് എന്ന്. അവന് പ്രാന്താണ് നീ പോയി ഇരുന്ന്