Chapter Title : കാഴ്ച്ച [Nabeel]

പറഞ്ഞു ഇപ്പൊ കുറവുണ്ട് നാളെ ആവുമ്പോൾ മറിക്കോളും എന്ന്.

അങ്ങനെ ഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിച്ച് ഞാൻ കിടന്നു.

വേഗം തന്നെ ഉറങ്ങുകയും ചെയ്തു.

പിറ്റേന്ന് സുബഹിക്ക് തന്നെ ഞാൻ ഉണരുകയും ചെയ്തു.

ഞാൻ ഇന്നലെ അഭിനയിച്ചതിന്റെ റിസൾട്ട് നെഗറ്റീവ് ആണോ പോസിറ്റീവ് ആണോ എന്ന് ഇപ്പോൾ അറിയും.

ഉപ്പ വന്ന് എന്റെ റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു. ഞാൻ ക്ഷീണിച്ച് ഉറങ്ങുന്നത് പോലെ കിടന്നു.

ഉപ്പ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് എന്നെ വിളിക്കാതെ വാതിൽ പതിയെ ചാരിയിട്ട് പോയി.

യെസ്സ്.. ഈ ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്റെ അഭിനയം മുഴുവൻ.

അങ്ങനെ ഉപ്പ ഒറ്റയ്ക്ക് പള്ളിക്ക് പോയി. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഉമ്മയും വന്ന് എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് പോയി.

ഉമ്മ പോയതും ഞാൻ പതിയെ എണീറ്റ്‌ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ കക്കൂസിൽ പോയി ഇരുന്നു.

അല്പം സമയം കഴിഞ്ഞതും ആരോ വരുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടു റബറിന്റെ ഇലയിൽ ചവിട്ടുന്ന ശബ്ദം നന്നായി കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇന്നലത്തെ അതെ പോലെ തന്നെ ഇന്നും പതിയെ ഇത്താ ന്ന് വിളിച്ചു.

ഉമ്മ അപ്പോൾ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു.

ചേട്ടായി: ഇക്കയും മോനും പോയോ…?

ഉമ്മ: ഇക്ക പോയി ചെക്കൻ പോയിട്ടില്ല. ഓന്റെ വയറിന് സുഖമില്ല. ഉറക്കമാണ്.

ചേട്ടായി: മ്മ്. ഇന്നലെ ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. അപ്പോഴേക്ക് ഇത്ത പോയില്ലേ..

ഉമ്മ: അപ്പോഴേക്ക് ഓൻ വന്നില്ലേ. അതോണ്ട് അല്ലെ.

ചേട്ടായി: ഇത്തയ്ക്ക് എന്നോട് ഒരു ഇഷ്ട്ടവും ഇല്ല. എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തന്നെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് എന്നെ ഒഴിവാക്കും.

ഉമ്മ: ഇഷ്ട്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ട് ആണോ ഞാൻ ഈ തണുപ്പും സഹിച്ച് ഈ ഇരുട്ടത്ത് നിന്റെ അടുത്ത് വന്ന് നിൽക്കുന്നത്.

ചേട്ടായി: അപ്പോൾ ഇഷ്ട്ടം ഉണ്ട് ലെ

ഉമ്മ: പിന്നെ ഇല്ലാതെ..!

ചേട്ടായി: എന്നാൽ ഞാൻ ചോദിച്ച സാധനം ഇന്ന് തരുമോ…?

ഉമ്മ: എന്ത്..?

ചേട്ടായി: ദേ എന്നെ വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കല്ലേ.. അധികം കളിച്ചാൽ ഊരി എടുത്ത് അങ്ങ് കൊണ്ടു പോകും…

ഉമ്മ: എടാ നീ പറയും പോലെ ഒന്നും അല്ല. ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്ന നിന്റെകയ്യിൽ ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഷഡി  ആരെങ്കിലും