Chapter Title : കൈ വിട്ട ഭാര്യ [ആനീ]

വേഗം മുന്നിലേക്ക് നോക്കി.

​"ഋതൂ..."

ഞാൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.

​പക്ഷെ തൊട്ടടുത്ത് അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന അവൾ എവിടെ? ഘോഷയാത്രയുടെ ബഹളത്തിനിടയിൽ, ഡിജെയുടെ ശബ്ദത്തിൽ എന്റെ വിളി ആരും കേട്ടില്ല. ആ വലിയ റോഡിൽ ജനങ്ങൾ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു ആടുകയാണ്. ആ ഇറുകിയ പാന്റും വെള്ള ബനിയനും ധരിച്ച ഋതുവിനെ ആൾക്കൂട്ടം എങ്ങോട്ടോ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു. ആ പിള്ളേരുടെ നോട്ടവും ആ അശ്ലീല കമന്റുകളും എന്റെ ഉള്ളിൽ തീയായി പടർന്നു.

​ഭയവും വെപ്രാളവും കൊണ്ട് ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. എവിടെയും തലകൾ മാത്രം. എന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും അവൾ എങ്ങനെയാണ് വിട്ടുപോയത്? ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ തിരക്കിൽ അവൾ എവിടെയായിരിക്കും?

​ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ തിരമാലകൾക്കിടയിലൂടെ പരിഭ്രാന്തിയോടെ കണ്ണോടിച്ചപ്പോഴാണ് കുറച്ച് മാറി ഞാൻ ആ കാഴ്ച കണ്ടത്.

എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടത് തന്നെ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ മുവർ സംഘം അവളെ വളഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. ഏകദേശം ഇരുപത്തിമൂന്ന് വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ആ പിള്ളേർ അവൾക്ക് ചുറ്റും ഒരു മനുഷ്യകവചം പോലെയാണ് നിൽക്കുന്നത്.

​തിക്കും തിരക്കും കാരണം ആർക്കും അനങ്ങാൻ പറ്റാത്ത ആ അവസ്ഥയെ അവർ മുതലെടുക്കുകയായിരുന്നു.

അവളുടെ തൊട്ടുപിന്നിൽ നിൽക്കുന്നവൻ തന്റെ അരക്കെട്ട് അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത ചന്തികളിൽ പൂർണ്ണമായും ചേർത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആ ഇളം റോസ് ഇലാസ്റ്റിക് പാന്റിന്റെ നേർത്ത പാളികൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദം അവൾ അറിയുന്നുണ്ടാകണം. പക്ഷേ, ചുറ്റുമുള്ള ഈ തള്ളലിലും ബഹളത്തിലും അതൊരു സ്വാഭാവികമായ തിക്കും തിരക്കും മാത്രമാണെന്നാണ് ഋതു കരുതിയിരിക്കുന്നത്.

തനിക്ക് പിന്നിൽ കൃത്യമായി ജാക്കി വെച്ച് നിൽക്കുന്ന ആ ചെക്കന്റെ ഉള്ളിലിരിപ്പ് മനസ്സിലാക്കാതെ അവൾ വെപ്രാളത്തോടെ എന്നെ തേടുകയായിരിന്നു പക്ഷെ ഹൈറ്റ് കുറച്ച് കുറവുള്ള അവൾക്ക് അതൊരിക്കലും എളുപ്പം അല്ലെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു..

​അവളുടെ ഒരു വശത്ത് നിൽക്കുന്നവൻ തന്റെ തോൾ അവളുടെ മാറിലേക്ക് അമർത്തിക്കൊണ്ടാണ് നിൽക്കുന്നത്. ആ വെള്ള ബനിയന്റെ വിടവിലൂടെ അവളുടെ മുലയുടെ തള്ള് അവന്റെ കൈകളിൽ ഉരസുന്നുണ്ട്.

മറ്റവൻ മുന്നിലെ ഘോഷയാത്രയുടെ മറവിൽ അവളുടെ ഇടുപ്പിലേക്ക് കൈകൾ അടുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

​ഋതുവിന്റെ മുഖത്ത് അവരോടു പേടിയോ അസ്വസ്ഥതയോ ഇല്ല. പകരം ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ തന്റെ ഭർത്താവ് ഇല്ലാത്തപ്പോൾ തന്നെ സംരക്ഷിച്ചു നിർത്തുന്ന മൂന്ന് 'സഹോദരന്മാരാണ്' അവരെന്ന് കരുതി അവൾ അവരോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുകയാണ് അല്ലെങ്കിൽ ഇ ഘോഷ യാത്ര ഇപ്പോൾ തീരും എന്നും കരുതി കാണും.

ആ പിള്ളേരുടെ കണ്ണുകളിലെ ആർത്തിയും,