Chapter Title : കൈവിട്ടകളി 3 [നസീർ]

നോക്കട്ടെ...

ദിവ്യാ: നമ്മളും പോകുന്നു ചെറുക്കൻ്റെ വീട്ടുകാർ വരാറായി...

അജിത്ത്:ശരി പിന്നെ കാണാം, അവർ വന്നിട്ട് പോയിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വരാം അപ്പൊൾ ഉമ്മയോട് സോറി പറയാം...

റംലത്ത് വീടിനുള്ളിൽ പോയി കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു വീണ്ടും ഉറക്കികിടത്തി എന്നിട്ട് കസേരയിൽ ഇരുന്നു അജിത്ത് പറഞ്ഞത് ആലോചിക്കുക ആയിരുന്നു, അതെന്താ അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്, ഈ കളി കളിക്കുമ്പോൾ ആർക്കും പരസ്പരം നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റില്ലേ! അതോ അവൻ വെറുതെ ന്യായീകരിക്കാൻ പറഞ്ഞതാണോ.. ചിലപ്പോൾ അതായിരിക്കും.. കാരണം ഞാൻ കളിക്കാൻ വിളിച്ചാലും വരില്ല എന്നറിയാമെന്നത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞതായിരിക്കും.. എന്നാലും അവൻ്റെ ധൈര്യം സമ്മതിക്കണം അവൻ്റെ അമ്മയുടെ പ്രായം ഉള്ള എന്നോട് ഇങ്ങനത്തെ കളി കളിക്കാൻ വരാൻ പറഞ്ഞല്ലോ... ആ ചിലപ്പോൾ അങ്ങ് പറഞ്ഞു പോയതായിരിക്കും..അപ്പൊൾ ഉമ്മ എന്ന് വിളിച്ച് ആയിഷ അങ്ങോട്ട് വന്നു..

ആയിഷ: കൊച്ച് ഉറങ്ങിയോ ഉമ്മ?

റംലത്ത്: ഉറങ്ങി.. ഇനി ഉണരുമ്പോൾ പാല് കൊടുത്താൽ മതി.. അവർ പോയോ?

ആയിഷ: പോയി.. ഉമ്മ എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്? അജിത്ചേട്ടൻ പറഞ്ഞ കാര്യം ആണോ?

റംലത്ത്: mm.. അവനെന്താ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്? അവൻ്റെ അമ്മയുടെ പ്രായം ഇല്ലേ! അവരെ പോലെ അല്ലേ എന്നെയും കാണേണ്ടത്!! അവൻ്റെ അമ്മയെ ആണെങ്കിൽ അവൻ ഈ കളി കളിക്കാൻ വിളിക്കോ?

ആയിഷ: ചേട്ടൻ അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ചു പറഞ്ഞതായിരിക്കില്ല.. ഉമ്മയ്ക്ക് കളി സമയത്തെ ഫീൽ മനസ്സിലാക്കാൻ പറഞ്ഞതായിരിക്കും.. എന്തായാലും അവർ ചെറുക്കൻ്റെ വീട്ടുകാർ വന്ന് പോയിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. അപ്പോൾ നമുക്ക് സംസാരിക്കാം...

ഈ സമയത്ത് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ നസീർ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു... കളി അവിടെ അവസാനിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ദിവ്യയെ മുഴുവനായി കാണാൻ പറ്റുമായിരുന്നോ! അതോ അവൾ അതിൽ കൂടുതൽ സമ്മതിക്കില്ലേ!! ശേ.. ഉമ്മ വരാൻ കണ്ട നേരം...ഇനി കളിക്കാൻ പറ്റുമോ എന്ന് അറിയില്ല, ഉമ്മ ഇനി നമ്മളെ അവിടെ ആക്കി അപ്പുറത്ത് പോകില്ല ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു മനസമാധാനവും ഇല്ല..

സ്റ്റേഷനിൽ ആണെങ്കിൽ വലിയ പണി ഒന്നും ഇല്ലാ..അതുകൊണ്ട് എപ്പോഴും കളിയുടെ ചിന്തയാണ് മനസ്സിൽ വരുന്നത്... ചിന്തിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ആണ് ആയിഷയുടെ കോൾ വരുന്നത്..

നസീർ: ഫോൺ എടുത്ത്.. എന്താടി?