Chapter Title : കളിത്തൊട്ടിൽ 8 [കുട്ടേട്ടൻ കട്ടപ്പന]

ജീവൻ കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ സ്നേഹപ്രകടനം ഒന്നും നടത്തിയേക്കരുത്. സരിത വേണം ഇനി ബാക്കി എല്ലാവരെയും ഇവന് പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുക്കാൻ. ഞാൻ പോകുന്നു ഇനി നാളെ രാവിലെ കാണാം. അധികം നേരം ലിനുവിനോട് കൂടി നിൽക്കണ്ട അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരും പിരിഞ്ഞ് പൊയ്ക്കണേ ? ഡോക്ടർ റൂമിൽ നിന്നും പോയതും മാമനും മാമിയും അമ്മയും പെങ്ങൻമാരും സംഗീതയുമൊക്കെ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽപുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ ലിനു മോനെ ഞാൻ കാരണമാണല്ലോ ----................ എന്നോട് ക്ഷമിക്കാനീ . അമ്മയും മാമിയും കരഞ്ഞ് തുടങ്ങി.

എനിക്ക് വല്ലാതെ തോന്നി. ഞാൻ പറഞ്ഞു. എനിക്ക് സരിതയുടെ മുഖം അല്ലാതെ മാറ്റാരെയും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. എനിക്ക് നിങ്ങൾ പറയുന്നതൊന്നും ഓർമ്മ വരുന്നില്ല. എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ. മാമൻ ലിനു മോനെ കുഴപ്പമില്ലാ ...... ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ എല്ലാം ശരിയാകും .....എന്തായാലും നിന്റെ ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയല്ലോ .....ഞങ്ങൾക്ക് അത് മതിയെടാ. പിന്നെ ഞാൻ നിന്റെ മാമനാണട. ഇത് നിന്റെ അമ്മ ഇവര് നിന്റെ പെങ്ങൻമാർ ഇവള് നിന്റെ മാമി. ഇത് എന്റെ മോള് --....... ഓ അവളെ മാത്രം നീ മറന്നില്ലല്ലോ. നിന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുവന്ന മുതൽ അവൾ ഊണ് ഉറക്കവി മില്ലാതെ ഇവിടെയാ ഇവളെ നീ മറന്നില്ലല്ലോ അത് മതിയെടാ .പിന്നെ ഞങ്ങൾ പോകുന്നു. സരിത ഇവിടെ നിന്റെ കൂടതന്നെ കാണും ഞാൻ ഇവരെ കൊണ്ട് പോയി വീട്ടിൽ വിട്ടട്ട് വരാം മോൻ കിടന്നോ മാമനും അമ്മയും ഒക്കെ പോയി സരിത എന്നെയും നോക്കി ഇരിക്കുക ആണ്. റൂമിൽ കട്ട നിശബ്ദത - സരിത എന്നെ നോക്കി ചേട്ടായീ ഞാൻ ചത്തുപോയി ന്ന് കരുതിയാണോ ചേട്ടായിയും ചാവാൻ നോക്കിയത്. ഞാൻ : ചാവാനൊ നീ എന്താ ഈ പറയണേ എനിക്ക് അറിയില്ല ടീ എനിക്ക് ആകെ ഓർക്കാൻ കഴിയുന്നത് നീ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് മാടി വിളിക്കുന്നത് മാത്രമാണ്. അല്ലാതെ ഒന്നും ഓർമ്മയില്ല. സരിത : എല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു തരാം മിണ്ടാതെ കേട്ടോ ..... അവൾ എല്ല ചരിത്രങ്ങളും ഒന്നൊന്നായി പറഞ്ഞു തന്നു. അവൾക്ക് അന്ന്