Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 11 [ലസ്റ്റർ]

നോക്കിയതല്ലാതെ എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാനോ പറയാനോ ഉള്ളതുപോലെ രണ്ടുപേർക്കും തോന്നിയില്ല. ഒടുവിൽ സഹികെട്ടതുപോലെ രഞ്ജിനി സംഭാഷണം ആരംഭിച്ചു.

"എന്താണ് വാഹിദ് ഈ മൗനത്തിന്റെ അർത്ഥം? ജൂലിയെ രക്ഷപ്പെടുത്തി എന്ന വലിയ കാര്യം ഓർക്കാതെയല്ല ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത്. അതേ ദിവസം തന്നെ ഇവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയ സംഗീതയും വെങ്കിടിയും എവിടെ എന്നാണ് ചോദിച്ചത്.

എന്തുകൊണ്ട് സംഗീതയുടെ കാര്യത്തിൽ നിനക്ക് അത്ര തിടുക്കം കാണുന്നില്ല.?"

രഞ്ജിനി തെല്ല് ക്ഷോഭത്തോടെയാണ് സംസാരിച്ചത്. രമ്യ അനിഷ്ടത്തോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി മാറിൽ കൈകെട്ടി മേശയിൽ ചാരിനിന്നു. ഇന്നലെ ഇതേ സ്ഥലത്തു ഇതേ നിൽപ്പിലായിരുന്നു ഈ മേശയിൽ കിടത്തി അവൻ തന്നെ ചൂടാക്കി പൂറ് യോനീനെയ് കൊണ്ട് നിറച്ചത് എന്ന് അവൾ ഓർത്തു.

വാഹിദ് എന്നിട്ടും മറുപടിയൊന്നും പറയുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അല്പം അരിശം തോന്നി.

"വാഹീ, തനിക്ക് എന്താണ് പറ്റിയത്. നിന്നെപ്പോലെ പക്വതയും നിലപാടും തന്റേടവും ഉള്ള ഒരുത്തനെ ഞാൻ ഇന്നോളം കണ്ടിട്ടില്ല. ഒരു പൂറ് പോയാൽ മറ്റൊരു പൂറ് കിട്ടും എന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് ഇനി കിട്ടാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത സംഗീതയെ മറന്ന് ജൂലിയുടെ കാര്യം മാത്രം പരിഗണിച്ചത് ശരിയായില്ല."

രമ്യ ദേഷ്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി. വാഹിദ് അമ്പരപ്പോടെ, നിസ്സഹായതയോടെ അവളെ നോക്കി. എന്തൊക്കെയാണ് ഇവൾ വിളിച്ചു പറയുന്നത്. പൂറിനുവേണ്ടിയാണോ താൻ പെണ്ണുങ്ങളുമായി സൗഹൃദം നടിക്കുന്നത്?

എത്ര പെട്ടന്നാണ് പെണ്ണുങ്ങൾ ഇത്രത്തോളം ചെറുതാകുന്നത്. ഓഹ്, അവർക്ക് ചിന്തിക്കാനുള്ള ആഴം അത്രയേ കാണൂ. പ്രായം കൂടിയ കുഞ്ഞുങ്ങളാണ് സ്ത്രീകൾ. കുഞ്ഞുങ്ങൾ..!

"വാഹിദ്, രണ്ടുപേരുടെയും മൊബൈൽ നോട് റീചബ്ൾ ആണ്. ജൂലിയെ മിസ് ആയപ്പോൾ മുതൽ ഞങ്ങൾ