Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 5 [ലസ്റ്റർ]

കലർന്ന മനോഭാവത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ വാഹിദ് ശ്രമം തുടങ്ങി.

"വിളിച്ചാൽ വരുന്ന സ്വഭാവം ഉള്ളവരെയല്ലേ വിളിക്കാൻ നിൽക്കണ്ടൂ. എന്തിന് വെറുതെ നാണം കെടണം."

അവൾ നഖം പരിശോധിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവന്റെ ഓരോ ഭവങ്ങളും അനക്കങ്ങളും അവൾ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്നിട്ട് വിളിയൊന്നും വന്നില്ല ല്ലോ. ഇത്ര ഇഷ്ടമുള്ള ആളായിരുന്നെങ്കിൽ എന്തേ വരാഞ്ഞത് എന്നെങ്കിലും ചോദിക്കുമായിരുന്നല്ലോ. അപ്പൊ എന്നെയല്ല ഇഷ്ടം, എന്റെ വേറെന്തോ ആണ് വേണ്ടത്."

വാഹിദ് അവളെ ഒന്ന് ചൊടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നില്ല, പകരം മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ഞെട്ടൽ ഉളവാകുകയും ദുഃഖഛായ കലരുകയും ചെയ്തു.

"ഞാൻ..എന്നോട് രമ്യ പറഞ്ഞപ്പോഴാ എന്തോ പറ്റിയെന്നറിഞ്ഞത്. എനിക്കാണെങ്കിൽ, ഞാൻ എല്ലാം ഒരുക്കി ഒരു രാജാവിനെ വരവേൽക്കാൻ വേണ്ടി തയ്യാറെടുക്കുന്നത് പോലെ കാത്തിരുന്നിട്ട് വരാത്തതിന്റെ ദേഷ്യവും സങ്കടവും കാരണം.."

രഞ്ജിനി വാക്കുകൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നതിന്റെ മനോഹരമായ കാഴ്ച്ച വാഹിദ് ആസ്വദിച്ചു നോക്കിയിരുന്നു. പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളും ഭാവങ്ങളും അത്രമേൽ മനോഹരങ്ങളാണ്. തനിക്കാണ് തെറ്റുപറ്റിയത് എന്നറിയുമ്പോൾ അതിലൊരു ന്യായമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ അവൾ കാണിക്കുന്ന കുഞ്ഞു വെപ്രാളങ്ങളിൽപോലും ആണിനെ വൈകാരികമായി ഉണർത്തുന്ന ഒരു മാസ്മരിക ഭംഗിയുണ്ട്. എന്തൊരു സുന്ദരിയാണീ സ്ത്രീ. എന്നിട്ടും തന്റെ മുന്നിൽ അശക്തയായ ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ കുഴങ്ങിനിൽക്കുന്നു.

വാഹിദ് കസേര മുന്നോട്ടുരുട്ടി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിട്ട് അവൾക്ക് യാതൊരു സൂചനയും കൊടുക്കാതെ ചന്തിയിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി അമർത്തി കെട്ടിവരിഞ്ഞു പിടിച്ചു. അവന്റെ കവിൾ അവളുടെ നാഭിയിൽ അമർന്നു ചാരി നിന്നു. രഞ്ജിയുടെ പെട്ടന്നുള്ള ഞെട്ടൽ ഒന്നടങ്ങിയപ്പോൾ അവളിൽ ആവേശമുണ്ടായി. വാത്സല്യവും സ്നേഹവും അടങ്ങാത്ത എരിയുന്ന