Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 5 [ലസ്റ്റർ]

രാജകുമാറിമാരുടേത് പോലെയൊന്നും ഭംഗിയുണ്ടാവില്ല. ഇഷ്ടായില്ലെങ്കിൽ എന്നെ ഒഴിവാക്കിയേക്കൂ. വാഹിദ്, ഒന്ന് വന്നിട്ട് കാണൂ. എന്റെ എല്ലാമൊന്ന് പിറന്ന പടി നിർത്തി വേണ്ടുവോളം കാണൂ. എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറയുന്നില്ല ടാ. ഇഷ്ടാവില്ലേന്ന് പേടിയാവുന്നു."

മനോനില തെറ്റിയതുപോലെ അവൾ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. വാഹിദ് രഞ്ജിനിയുടെ ആത്മസംഘർഷം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾ ശാന്തമൗനത്തിനുള്ളിൽ അടകിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടുനടക്കുന്ന സ്ത്രൈണ വേദനയുടെ ഭാരം എത്രവലുതാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

"ഇപ്പോ വേണ്ട. കാത്തിരുന്നു കാണുമ്പോഴല്ലേ രുചികൂടുകയുള്ളൂ. കമ്പനിക്ക് പ്രായം കുറച്ചു കൂടിയാൽ പ്രോഡക്ട് ക്വാളിറ്റിയുള്ളതായിരിക്കും."

രഞ്ജിനിയുടെ ഇടുപ്പിന് മുകളിൽ വയറിന്റെ പാർശ്വഭാഗത്തു പിടിച്ചു ഞെക്കിയിട്ട്വാഹിദ് പറഞ്ഞു. ആ തമാശയിൽ ഒളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന പ്രശംസയിൽ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ആത്മവിശ്വാസം തോന്നി. വാഹിദ് അവളെ ഉന്തിത്തള്ളി അവളുടെ ഓഫീസിലേക്ക് പറഞ്ഞുവിട്ടു. പിന്നെ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്നു വിങ്ങിവീർത്തുനിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിൽ പതുക്കെ തടവി.

(അദ്ധ്യായം 20)

രാത്രി.!

മുറിയിൽ ശാന്തമായ നിശബ്ദത തളം കെട്ടിനിന്നു. ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ വാഹിദ് നേരെ സംഗീതയുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോയി അവിടെനിന്ന് അവൾക്ക് അത്യാവശ്യം വേണ്ട വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ എടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതിൽ പിന്നേ അവൾ അവനോട് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. മുഖം മങ്ങി, ഉന്മേഷമില്ലാത്തവളെ പോലെ മ്ലാനവാദനയായി അവൾ ബൈക്കിൽ ഇരുന്നു. പിന്നിലൂടെ കൈയിട്ട് കെട്ടിപ്പിടിച്ചില്ല. തമാശകൾ പറയുകയോ അവനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. ആ മാറ്റം അവനും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം അറിയുന്നതുകൊണ്ട് അവൻ ഒന്നും ചോദിക്കാനോ പറയാനോ നിന്നില്ല. മുറിയിൽ ചെന്ന് വലിയൊരു ഭാഗ് തോളിലിട്ട് തിരികെ വന്നു ബൈക്കിൽ കയറിയിരുന്ന അവളെയും കൊണ്ട് അവൻ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു. അവൾക്ക് വല്ലാതെ സന്തോഷം തോന്നിയെങ്കിലും അത് പുറമേ കാണിച്ചില്ല.