Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 7 [ലസ്റ്റർ]

ചെയ്യുന്നുണ്ട്. നീ അങ്ങോട്ട് ചെല്ല്. ഞാൻ വന്നേക്കാം."

രമ്യ ജൂലിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു പറഞ്ഞു. അവൾ പുച്ഛത്തോടെ രമ്യയെയും ജസീനയെയും ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് വഹിദിനെ ദേഷ്യത്തോടെ ഒന്ന് തുറിച്ചുനോക്കി നടന്നുപോയി. മൂവരും അതുകണ്ടു ചിരിച്ചു.

"ഇവളുടെ വീട് എവിടാ.?"

വാഹിദ് രമ്യയോട് ചോദിച്ചു. രമ്യയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരിയും കുസൃതിയും തെളിഞ്ഞുവന്നു.

"അവൾ കോഴിക്കോട്ടുകാരിയാ. നീ അതുവഴി വയനാട് കയറി മൈസൂർ ഭാഗം വഴി ബാംഗ്ലൂർ പിടിച്ചോ. അവളെ വീട്ടിലേക്കൊന്നും വിടണ്ട, രണ്ടു ദിവസം ഇവളേം കൂട്ടി ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് പതുക്കെ വന്നാൽ മതി."

രമ്യ ജസീനയെ പിടിച്ചു വാഹിദിന്റെ മുന്നിലേക്ക് നിർത്തി. ജസീന അനങ്ങാൻ നാണിച്ചു രമ്യയുടെ പിന്നിൽ തന്നെ ഉറച്ചുനിന്നു, വഹിദിനെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കിയതേയില്ല.

"ഇവളുടെ ഡ്രസ്സൊക്കെ വാനിലാണ്. പോകുന്നവഴി നല്ല ഡ്രസ്സ് വല്ലതും വാങ്ങിച്ചു കൊടുത്തേക്ക്. വെറും പാന്റിയും ബ്രായും മാത്രം ആക്കണ്ട. പെണ്ണിന് ഇന്നലെ രാത്രി അനാമിക കുറേ പറഞ്ഞു കഴപ്പാക്കി വച്ചേക്കുവാ. ഇവൾക്ക് തന്നോട് പ്രേമം. ഇന്നലെ ആ ആനക്കാല് കണ്ടതോടെ വേറെ പല പ്രേമവും കൂടി തലക്ക് പിടിച്ചു. അതൊക്കെ മാറ്റിക്കൊടുത്തിട്ട് കൊണ്ടുവിട്ടാൽ മതി. രഞ്ജു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ലീവ് കുഴപ്പമില്ലെന്ന്."

രമ്യ വഹിദിനോട് പറഞ്ഞു. വാഹിദ് വായ പൊളിച്ചു രമ്യയെ നോക്കി. പച്ചക്ക് യാതൊരു മടിയും ഇല്ലാതെ കൂട്ടിക്കൊടുക്കുന്നു, നാറി. കൂട്ടുകാരിയാണ് പോലും.!

"എടീ ഇവള് കൊച്ചല്ലേ. നീ എന്തറിഞ്ഞോണ്ടാ."

വാഹിദ് രമ്യയെ തുറിച്ചുനോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. രമ്യയ്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. രമ്യയുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും ഒരു വളിഞ്ഞ ചിരി പൊടിഞ്ഞു.

"അതൊക്കെ അവളോട് തന്നെ പറഞ്ഞോ. കാര്യം