Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 7 [ലസ്റ്റർ]

പോലെ എന്നിട്ടും അവൻ അടിച്ചുടച്ചു. ഒടുവിൽ തളർന്നു കുഴഞ്ഞു ജൂലിയുടെ ഓമനത്വമുള്ള മേനിയിലേക്ക് വീണു. ആ ഭാരമുള്ള ശരീരം വരിഞ്ഞു പൊതിഞ്ഞു ആത്മനിർവൃതിയുടെയും പ്രണയ സഫല്യത്തിന്റെയും ആനന്ദകണ്ണീരുമായി വാഹിദിന്റെ മുടിയിൽ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് നെറ്റിയിൽ ഉമ്മകൊടുത്തുകൊണ്ട് അവൾ ഉറക്കിലേക്ക് ലയിച്ചുചേർന്നു.

രാവിലെ മൊബൈൽ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യുന്നത് കേട്ടിട്ടാണ് അവൾ ഞെട്ടിയുണർന്നത്. തലയുയർത്തി കട്ടിലിന്റെ സൈഡിൽ വച്ചിരുന്ന മൊബൈൽ നോക്കി. സമയം ഒമ്പത് മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അമ്മയാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഉറക്കച്ചടവിൽ കോൾ അറ്റന്റ് ചെയ്തപ്പോൾ അമ്മ വാതിൽക്കൽ നിൽപ്പുണ്ട്. ചെന്ന് വാതിൽ തുറക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉറക്കം വിട്ടൊഴിയാതെ ചടച്ച കണ്ണുകളും തളർന്ന് കുഴഞ്ഞുപോകുന്ന ശരീരവുമായി ആടിയാടി ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. അമ്പരന്ന മുഖത്തോടെ മിഴിച്ച കണ്ണുകളുമായി താര അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി.

"അസത്തെ.. ഇങ്ങനാണോടീ എണീറ്റു വരുന്നത്. നാണം കെട്ടവൾ."

നഖത്തിന്റെ തിണർപ്പും പല്ലിന്റെ ചെറിയ പാടുകളുമുള്ള ജൂലിയുടെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന വീർത്ത മുലയിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട് താര ചീറുന്ന സ്വരത്തിൽ അരിശപ്പെട്ടു. അപ്പോഴും അവരുടെ കണ്ണിലെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കുസൃതിചിരി ജൂലി വ്യക്തമായി കണ്ടു.

"എന്താ മമ്മീ..രാവിലെ തന്നെ.. മനുഷ്യനെ ഉറങ്ങാനും സമ്മതിക്കില്ലേ."

അവൾ കൊച്ചുകുഞ്ഞിനെ പോലെ വാതിലും പിടിച്ചു നിന്നുകൊണ്ട് ചിണുങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ താരയുടെ മനസ്സ് വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നിലേക്ക് ഓടിപ്പോവുകയും ജൂലിയുടെ കുട്ടിക്കാലത്തിൽ കുടുങ്ങികിടക്കുകയും ചെയ്തു. ജൂലിയുടെ കണ്ണും മുഖവും കണ്ടപ്പോൾ തന്റെ മകൾക്ക് നല്ലക്ഷീണമുണ്ടെന്നും അവൾക്ക് സ്വബോധം തിരികെ വരാതെ ഇപ്പോഴും ഉറക്കിൽ തന്നെയാണെന്നും അവർക്ക് മനസ്സിലായി.

"ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്ക് അസത്തെ. ഇങ്ങനാണോ ടീ എണീറ്റ് വരുന്നത്.? അച്ഛനായിരുന്നു വന്നു വിളിച്ചിരുന്നതെങ്കിലോ.? നാണം കെട്ടവൾ. ന്നാ,