Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 7 [ലസ്റ്റർ]

കൂടാരം ഇരുണ്ടു നിൽക്കുന്നു. കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുള്ള കാഴ്ച്ച.!

"ആഹാ, അടിപൊളി. നമുക്ക് അവിടെ പോയി കുറച്ചുനേരം ഇരിക്കാം വാഹിദ്. നല്ല രസമാകും. നാളെ പകൽ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മൾ മടങ്ങും, പിന്നെ ഇതൊന്നും ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റില്ല."

രഞ്ജിനി വാഹിദിനെ നിർബന്ധിച്ചു തുടങ്ങി. അവസാനം ശംസുവിനോട് തങ്ങളെ അവിടെ വിട്ടിട്ട് മടങ്ങിക്കോളാൻ അവൻ പറഞ്ഞു.

"ഈ വഴി നേരെ പോയാൽ ചെറിയൊരു തോട് കാണും. ആ പാലം കയറിയാൽ നേരെ മുന്നിലുള്ള ആ ലൈറ്റ് കാണുന്ന വീടാണ്. താക്കോൽ എന്റെ കൈയിൽ തന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഇതാ ഇത് വച്ചോളൂ."

ശംസു കൈയിൽ കരുതിയിരുന്ന താക്കോൽ വാഹിദിന്റെ കൈയിൽ കൊടുത്തിട്ട് കാവൽമാടത്തിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവരെ അതിന്റെ ചുവട്ടിൽ വരെ ആനയിച്ചിട്ട് തിരികെ മടങ്ങി. തണുപ്പും ചീവീടുകളുടെ രോദനങ്ങളും ഇടയ്ക്കിടെ കരയുന്ന തവളകളുടെ ശബ്ദങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ഇരുട്ടിൽ രഞ്ജിനി വാഹിദിനോട് ചേർന്നു നിന്നു.

(അദ്ധ്യായം 31)

"പേടിയാവുന്നു. എന്തൊരു ഇരുട്ടാണ് ഇവിടെ."

അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് അമർന്നു നിന്നിട്ട് രഞ്ജിനി മന്ത്രിച്ചു. ഭയമല്ല ശബ്ദത്തിൽ അലിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിറയലിൽ കലർന്ന ഇടർച്ച കാമത്തിന്റെയാണെന്ന് വാഹിദിനു മനസ്സിലായി. കുണ്ണ ചെറുതായി ഉറച്ചു ഷഡ്ഢിയുടെ ഉള്ളിൽ അനങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

"മുകളിലേക്ക് കയറ്. ശ്രദ്ധിച്ചു കയറണം, മരത്തിന്റെ കോണിയാണ്. തെന്നിപ്പോകും."

വാഹിദ് രഞ്ജിനിയുടെ കൈപിടിച്ചു മരക്കമ്പുകൾ കൊണ്ട് പണിത കോണിയിലേക്ക് നീക്കിനിർത്തി. രഞ്ജിനി ചെരുപ്പ് അഴിച്ചു വാഹിദിന്റെ കൈയിൽ കൊടുത്തു. അവൻ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റ് അടിച്ചുകൊടുത്തപ്പോൾ അവൾ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി. അവൾ ഏതാണ്ട് മുകളിലേക്ക് എത്തിയെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ വഹിദ് മൊബൈൽ പോക്കറ്റിൽ നിക്ഷേപിച്ചു