Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 9 [ലസ്റ്റർ]

മുഴങ്ങി. ആ ശബ്ദം തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ വാഹിദിന്റെ മുഖത്ത് അതിശയം കലർന്നു അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

പക്ഷേ നോക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലെന്ന വാശിപോലെ അവൾ കവിളിൽ തന്റെ മുഖം അമർത്തിവച്ചു കഴുത്തിലൂടെ കൈ ചുറ്റി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കസേരയിലേക്ക് ചാരി അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് വളഞ്ഞു നിന്നു.

"മിണ്ടൂല ഞാൻ. എന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ അല്ലേ കെട്ടിച്ചു വിട്ടത്. ദുഷ്ടൻ."

അവൾ കൊഞ്ചലോടെ കഴുത്തിൽ വീണ്ടും പിടിച്ചു വലിച്ചു പറിച്ചു. വഹിദിനു വേദനയാവുകയും ചെയ്തു.

"എടീ നീയൊന്നു നേരെ നിക്ക്. ആരെങ്കിലും വന്നാൽ."

അവൻ അവളുടെ കൈയിൽ കടന്നു പിടിച്ചു വലിച്ചു മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾ ബലം പിടിച്ചു ചുമലിലൂടെ മുഖം മുന്നോട്ട് നീട്ടി അവന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി.

"ആരും വരൂല. എന്നെയൊന്ന് കളിച്ചുതാ കുട്ടാ. വല്ലാതെ മിസ് ചെയ്യുന്നു. ന്റെ ചേട്ടാ. എന്നെയൊന്ന് കളിക്ക് പൊന്നേ. ഇപ്പൊ ഇവിടെ ആയാലും എനിക്കൊന്നൂല്ല."

അവൾക്ക് സ്നേഹം അടക്കിനിർത്താൻ കഴിയാതെ വീർപ്പുമുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. വാഹിദ് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നിട്ടും അവൾ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി തൂങ്ങിനിന്നു. വാഹിദ് അവളെ തന്റെ മുന്നിലേക്ക് നിർത്തി.

കുറച്ചുകൂടി വണ്ണം വച്ചു നിറവും കൂടിയിട്ടുണ്ട് അവൾ. കവിളുകളിൽ തിളക്കം വർധിച്ചതുപോലെ മനോഹരമായ ചുവപ്പു കലർന്നിരിക്കുന്നു. പട്ടു സാരിയിൽ അവളൊരു മയിലിനെ പോലെ മനോഹരിയായി തോന്നി.

ആ വിശാലമായ കറുത്തകണ്ണുകളിൽ തന്നെ മുക്കിക്കൊല്ലാനുള്ള ആർത്തിയുണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി.

"എന്താടീ പ്രശ്നം. വെങ്കിടി ഓകെ അല്ലേ. ഒന്നും നടക്കുന്നില്ലേ? എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടോ.?"

വാഹിദ് അങ്കലാപ്പു കലർന്ന സ്വരത്തിൽ പരിഭ്രമത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭവമാറ്റവും