Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 9 [ലസ്റ്റർ]

ഓർത്തു വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നും.

എന്നാലും എനിക്ക് ഇക്കയല്ലാതെ പറ്റുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ.."

അവൾക്ക് ചെറിയ വിഷാദം അനുഭവപ്പെട്ടു. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു മൂക്ക് ചുവന്നു. സെക്യൂരിറ്റിയോട് ഹോട്ടലിലേക്ക് പോന്നോളൂ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ വാഹിദിന്റെ ബൈക്ക്ന്റെ പിന്നിലേക്ക് കയറി വണ്ടി അവരെയും കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു.

അവന്റെ പുറകിൽ ചേർന്നിരുന്നു വയറിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു സംഗീത യാത്ര ആസ്വദിച്ചു.

"ഒന്ന് ചേട്ടന്റെ റൂമിൽ പോയാലോ? എത്ര ദിവസങ്ങളായി അവിടെ കണ്ടിട്ട്. ഞാൻ സ്വസ്ഥമായി കിടന്നുറങ്ങിയ സ്ഥലമല്ലേ."

അവൾ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞിരുന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. വാഹിദ് അത് കേട്ടിട്ടും അത്ര ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. തന്റെ വയറിൽ പിടിച്ചു ഞെക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവളുടെ കൈകൾ അവനോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾക്ക് ഇനിയും വേണം. അവൾക്കൊരു ലഹരിയായി മാറിയിട്ടുണ്ട് തന്റെ കളിയുടെ രസം. അത് അനുവദിച്ചാൽ അവൾക്ക് വെങ്കിടി വെറും കെയർടേക്കർ മാത്രമായി മാറും.

അത് പാടില്ല.! അവൻ ബൈക്കിന്റെ വേഗത കൂട്ടി വാഹനങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അതിവേഗം ഓടിച്ചു പോയി.

അവർ പാർട്ടിക്കഴിഞ്ഞു തിരികെ വരുമ്പോൾ വൈകിട്ട് ഏഴുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സംഗീതയും വെങ്കിടിയും ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് അവരുടെ റൂമിലേക്ക് പോകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു.

അവർ രണ്ടുപേരും വഹിദിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു യാത്രപറഞ്ഞു പോകുന്നത് എല്ലാവരും പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി നിന്നു. ഒടുവിൽ അവരും മടങ്ങി. ജോലി കഴിഞ്ഞു ഓരോരുത്തരായി ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങി.

വാഹിദ് ഇറങ്ങാൻ നേരം രഞ്ജിനിയുടെ ഓഫീസിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ രമ്യയും അവളും എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നു. അവൻ വാതിൽ തുറന്നതും അവരുടെ സംസാരം നിലച്ചു. രഞ്ജിനി കണ്ണുകൊണ്ട് രമ്യയ്ക്ക് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

"എടീ രമ്യ, ഒരാൾക്ക്