Chapter Title : കള്ളൻ പവിത്രൻ 3 [പവിത്രൻ]

സമയമുണ്ടല്ലോ "

രാജനിലെ ഉത്തരവാദിത്വബോധമുള്ള ഓഫീസർ ഉണർന്നു.

"അതല്ല.. പവിത്രൻ ഇവിടെ ഒരു വട്ടം വന്നു പോയതാണ് "

പൂറിമോൾ. എന്നിട്ടാണോടി മൈരേ ഇത്രയും നേരം ഞാനീ ചാണകത്തിനടയിൽ കിടന്നു കൊതുക് കടി കൊണ്ടത്. ഉള്ളിലെ രോഷം കത്തി കയറി.

"അപ്പോൾ ഭാർഗവൻ പറഞ്ഞത്.. !"

"ചേട്ടനത് അറിയത്തില്ല. എന്റെ കഴുത്തിൽ കിടക്കണത് ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ് ആണ് "

ഭാർഗവന്റെ ഹീറോ പരിവേഷം അവിടെ അഴിഞ്ഞു വീണു. സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ പൂറ് കാക്കാൻ പറ്റാത്തത് ഈ നാട്ടിൽ വല്യ തെറ്റല്ല. പക്ഷേ കെട്ടിയ താലി മാല കണ്ടാൽ തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത ഇവനൊക്കെ എവിടുത്തെ ഹീറോയാ.

മനസ്സിൽ കൂടി പാഞ്ഞു പോയ ചിന്തകളുമായി നിൽക്കുന്ന  രാജന് മുൻപിൽ നിന്ന് കൊണ്ടു ദേവകി മുടി കിട്ടാനായി കൈ പുറകിലേക്കെടുത്തു. ഏമാന്റെ ചിന്തകളും ദേഷ്യങ്ങളുമെല്ലാം ദേ ആ നിമിഷം തീർന്നു. മുന്പോട്ട് തള്ളിയ നെഞ്ചിൽ നിന്നു പുറത്തോട്ട് ചാടാൻ കൊതിക്കുന്ന ദേവകിയുടെ മുലകൾ. കിഴക്കേ തെങ്ങിലെ തേങ്ങയ്ക്കും ഇത്രയും വലുപ്പമേ കാണത്തുള്ളു. മുലകൾ രണ്ടും ആ കറുത്ത ബ്ലൗസിൽ നിന്നും പൊട്ടി താഴേക്കു വീഴുമ്പോൾ താങ്ങി നിർത്താനായി രാജന്റെ കൈ തരിച്ചു.

"എന്താ ഏമാനെ ഒരു വശപ്പിശക്.. "

"ഏയ്യ് ഒന്നുമില്ല.. "

വറ്റിയ തൊണ്ടയിലേക് ഉമിനീരിറക്കി കൊണ്ട് രാജൻ പറഞ്ഞു.

"ആഹ് എന്നാൽ ഏമാൻ പൊയ്ക്കോ.. "

അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പിന്തിരിഞ്ഞു നടന്നു.ഇപ്പോളാണ് രാജൻ ദേവകിയുടെ ചന്തിയുടെ ആട്ടം കാണുന്നത്.. ആ ആട്ടത്തിനൊപ്പം താളം വച്ചു രാജനും ഉമ്മറത്തെത്തി.

"ഏമാനെ ഭാർഗവേട്ടനോട് ഒന്നും പറഞ്ഞേക്കല്ലേ "

"ഏയ്യ് ഇല്ല.. "

"എന്നാൽ ഏമാൻ വീട്ടിൽ പോയി കിടന്നുറങ്ങിക്കോ.. ഭാര്യ കാത്തിരിപ്പുണ്ടാവും "

"ഓഹ് "

"ഞാനുറങ്ങട്ടെ.. നല്ല ക്ഷീണം "

ദേവകി വാതിൽ തുറന്നു അകത്തോട്ടു കടക്കാൻ തുടങ്ങി.

"ദേവകി... "

"എന്താ ഏമാനെ.. "

അവളുടെ ചുണ്ടിൽ അയാൾ കാണാതെ മറച്ചു വച്ച ഒരു പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

"അത്... "

"എന്താ ഏമാനു പറയാനുള്ളെ "

ചിരി ഒതുക്കാൻ അവൾ നന്നേ പണിപ്പെട്ടു. എത്ര വലിയ  ശരീരമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം. ഇത്രേയുള്ളൂ