Chapter Title : കള്ളൻ പവിത്രൻ 4 [പവിത്രൻ]

മാറ്റിയിടാൻ ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞിട്ട് ദിവസം രണ്ടായി. കള്ളനെ പിടിക്കാൻ ഓടി നടക്കുവല്ലേ. അതിനിടയ്ക് ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ പുള്ളിക്കാരന് എവിടുന്നാ സമയം. പവിത്രനെ ഇന്ന് രാവിലെ കൂടി കണ്ടതേയുള്ളു താൻ. എന്ത് ധൈര്യത്തിലാണ് ഒരു കള്ളൻ പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ തന്നെ കാണാൻ ആ വഴിയരികിൽ വന്നു നിന്നത്. താൻ അത്രയ്ക്കു പ്രിയപെട്ടവളായോ പവിത്രനു? ആ ചിന്ത രമയുടെ മനസ്സിൽ കുളിരു കോരിയിട്ടു. തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ  അവനോട് പറഞ്ഞത് അവളോർത്തു.

"ഇന്ന് ചേട്ടൻ വീട്ടിൽ കാണില്ല. "

അതിന്റ തർജ്ജിമ ഇത്ര മാത്രം.

"ഇന്ന് വീട്ടിൽ ആരുമില്ല. വേണേൽ വന്നു ഊക്കിയിട്ട് പോ "

ക്ഷണം കിട്ടിയ സ്ഥിതിക്ക് പവിത്രനെന്തായാലും വരാതിരിക്കില്ലെന്നു രമയ്ക്കറിയാം. പക്ഷേ ഇത്രപെട്ടെന്ന് വരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാത്തൊണ്ട് ഇരുട്ടിൽ നിന്നുമിറങ്ങി വന്ന ആ രൂപം കണ്ടു രമ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

"എന്റെ നല്ല ജീവൻ പോയി .. "

തെല്ലൊന്നു പേടിച്ച രമ പറഞ്ഞു.

"പോലീസുകാരന്റെ ഭാര്യക്കും പേടിയോ? "

"പിന്നെ പേടിക്കാണ്ട്..ഇതെപ്പോ വന്നു കയറി ഇതിന്റെ പുറകിൽ. "

"നേരം കുറച്ചായി.. നിന്നേം കാത്തിരികുവാരുന്നു. "

"വീട്ടിലാരുമില്ലാന്നു രാവിലെ പറഞ്ഞതല്ലാരുന്നോ. അകത്തോട്ടു കയറി പൊന്നൂടാരുന്നോ? "

"വന്നപ്പോൾ കതകടച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. "

"അയ്യെടാ കതക് തുറക്കാനറിയാത്ത ഒരു ഇള്ളാ കുഞ്ഞു. വെറുതെ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടാൻ ഓരോന്ന് കാട്ടി വച്ചോളും. "

അവൾക്കൊപ്പം അവനും ചിരിച്ചു.

"എവിടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടിയൊന്നു നോക്കട്ടെ.."

നീട്ടി പിടിച്ച പവിത്രന്റെ കൈകൾക് മുൻപിൽ അവളനങ്ങാതെ നിന്നു. അവന്റെ കൈ ഇടത്തെ മുലയ്ക് മുകളിൽ അമർന്നപ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ് കൂടിയതേയുള്ളു.

"ശെരിയാ നല്ല ഇടിയാണല്ലോ ഇടിയ്ക്കണേ.. "

"അത് പേടിച്ചിട്ടല്ല "

പാതിയടഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടവളുത്തരം നൽകി.

"പിന്നെ? "

അവളുടെ ആ നിൽപ് അവനേം രസിപ്പിച്ചു.

"പോ അവിടുന്ന്.. എനിക്ക് നാണം വരുന്നുണ്ടിട്ടൊ?

അവൾ നിന്നു കിണുങ്ങി.

"എന്നാൽ ഞാൻ പോവട്ടെ ? "

തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ പോയ പവിത്രന്റെ കൈ ഒന്നുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് അവൾ ചേർത്തു.

"ഇനി പോകുവോ ? "

രമയുടെ ചോദ്യത്തിന് മുൻപിൽ അനങ്ങാതിരുന്നത് പവിത്രന്റെ നാവ് മാത്രമാണ്. അവന്റെ