Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 11 [Prince]

കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വർഷം അഞ്ച് കഴിഞ്ഞു... ഈ കാലം ഒരു യന്ത്രപ്പാവ കണക്കെ ജീവിക്കുന്നു.. വീട്ടുകാരുടെ അവസ്ഥ ഓർത്താൽ, ആത്മഹത്യ ചെയ്യാനും കഴിയുന്നുമില്ല..." അജിത കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.
"ഞാൻ ഇപ്പോ.. എന്താ പറയുക... " രവിക്കും വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു.
"അതെ.. ആർക്കും ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ല... കഴിയില്ല... അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ അഭിനയിച്ചു ജീവിക്കുന്നു... ബോബി ഒരു കുഞ്ഞിനെ തന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങിനെയൊരു അർത്ഥം കണ്ടെത്തി ശഷ്ടകാലം കഴിയാമായിരുന്നു..." അവർ വിതുമ്പലിൻ്റെ വക്കിൽ എത്തി. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ്, മുറിയിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പോയി.
രവി ആകെ വിഷമവൃത്തത്തിൽ ആയി. എഴുന്നേറ്റ്, ബാക്കിയുള്ള ഭക്ഷണം ബിന്നിൽ ഇട്ട്, കൈയ്യും വായും കഴുകി, വാതിൽ ചാരി,  കട്ടിലിൽ കിടന്നു.

അജിത !!! ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ, പഴയകാല നടി ഉണ്ണിമേരിയുടെ ഒരു മിനിയേച്ചർ. അമ്മായിയപ്പൻ്റെ അടിമ! കണ്ടാൽ, ഏതൊരുത്തൻ്റേയും നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടാൻ വഴിയൊരുക്കുന്ന അടാർ ചരക്ക്. വെറുതെയല്ല, ഇവരെ പുറംലോകം കാണിക്കാത്തത്. പക്ഷേ, രവിക്ക് മനസ്സിലാകാതെ പോയത്, നാട്ടിൽ ഇവർക്ക് സന്ധുബന്ധുക്കൾ ഉണ്ടായിട്ടും, ഈ പാവം കള്ളനെ എന്തിന് ഇവർ കൂട്ടുപിടിച്ചു. മാത്രമല്ല, ഇവരുടെ വ്യക്തിപരമായ കാര്യങ്ങൾ എന്തിന് തന്നോട് വെളിപ്പെടുത്തണം. ഇനി, ഇവർക്ക് തന്നോട് വല്ല സോഫ്റ്റ് കോർണറും ഉണ്ടോ? ഏയ്.. അതിനുള്ള സാദ്ധ്യത ഇല്ല. പക്ഷേ, ഇവർ പറഞ്ഞ ഒരു പോയിൻ്റ് - "പെണ്ണിനെ ചൂടാക്കി... ഇടയ്ക്ക് എഴുന്നേറ്റ് പോകുമ്പോൾ..." - ഇതിൽ ഒരു അവസരത്തിൻ്റെ ലാഞ്ചന നിഴലിക്കുന്നു. മുട്ടിയാൽ തുറക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കിളിവാതിലാണ് ഇവരുടേതെന്ന് മനസ്സ് പറയുന്നു... ഒന്ന് മുട്ടിയാലോ??? നോക്കാം...
ചിന്തകൾ കാട് കയറി, രവി ഉറങ്ങിപ്പോയി.
കതകിലെ മുട്ട്