Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 12 [Prince]

എന്ന് അനുമതിയും നൽകി. അങ്ങിനെ, ദുഃഖിതയായ അജിതയേയും കൂട്ടി അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് - വയനാട്ടിലേക്ക് - രവി അംബാസിഡർ എന്ന രഥം വിട്ടു.

ഭർത്താവ് മരിച്ച സ്ത്രീയോട് എന്ത് പറയണം, എങ്ങിനെ തുടങ്ങണം എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു രവിയുടെ മനസ്സിൽ. അന്ന്, കൊച്ചുമുതലാളി മരിച്ചിട്ട്, വൈദ്യരുടെ അടുത്ത്നിന്നും വന്നതിന് ശേഷം, അജിതയെ കണ്ടിട്ടില്ല.. സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്നിപ്പോൾ, അജിതയുടെ മനസ്സിൻ്റെ അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കും??

"രവി... വണ്ടി നിർത്ത്....." ഏകദേശം 10 കിലോമീറ്റർ പിന്നിട്ടപ്പോൾ അജിത പറഞ്ഞു. വണ്ടി നിർത്തിയതും, അജിത ഇറങ്ങി മുൻസീറ്റിൽ ഇരുന്നിട്ട് രവിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവരുടെ മുലകൾ രവിയിൽ അമർന്നു.

"അഭിനയിച്ച് മടുത്തു... എനിക്കൊന്ന് റിലാക്സ് ചെയ്യണം രവി.." അജിത പറഞ്ഞു.
"അഭിനയമോ..." രവിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.

"അതെ... അഭിനയം.. ചേട്ടായിയുടെ വേർപാടിന് ശേഷം, കഴിഞ്ഞ നാളുകൾ മുഴുവൻ ദുഃഖം അഭിനയിച്ചും കരഞ്ഞും തീർത്തു. എൻ്റെ മുഖത്ത് അൽപ്പം സന്തോഷം വിടർന്നാൽ അപ്പച്ചൻ്റെ കൂടെ കിടക്കേണ്ടിവരും.. അതൊഴിവാക്കാൻ അഭിനയമായിരുന്നു പോംവഴി .."
അമ്പടി കള്ളി.... രവി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

"അന്ന്, രവിക്ക് ഞാൻ വാക്ക് തന്നില്ലേ - വെളുപ്പിന് വരുമെന്ന്. അത് പാലിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. രവിയിൽനിന്നും ഇനിയൊരു സുഖം അനുഭവിച്ചിട്ടേ അപ്പച്ചന് ഞാൻ വഴങ്ങൂ എന്ന് അന്നേ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.." അജിതയുടെ ധൈര്യംകണ്ട് രവി, കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് മനസ്സിലാക്കി ഊറി ചിരിച്ചു.

"ഭർത്താവ് മരിച്ചിട്ട് സങ്കടം ഒന്നുമില്ലേ...." രവി വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു.

"ആർക്ക് സങ്കടം... എന്തിന് സങ്കടം... താലികെട്ടി കൊണ്ടുവന്ന്, കട്ടിലിൽ ചുമ്മാ കൂട്ടുകിടക്കുന്ന ആളോട് എന്ത് വികാരം? രവിക്ക് കേൾക്കണോ? കെട്ടിൻ്റെ മൂന്നാം നാൾ