കള്ളനും കാമിനിമാരും 15

Kallanum Kaaminimaarum Part 15 | Author : Prince

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com]

വായനക്കാർ നൽകിയ പ്രോത്സാഹനത്തിന് നന്ദി...

കഥ തുടരുന്നു...

അമ്മച്ചിക്ക് കൊടുക്കാവുന്ന സുഖത്തിൻ്റെ അവസാന രേണുവും നൽകി, അവർ നൽകിയ ഒരു ഗ്ലാസ് (തിളപ്പിച്ച് ആറ്റിയ) പാലും കുടിച്ച് രവി നേരെ വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടിയെടുത്ത് കുറഞ്ഞ വേഗതയിൽ നീങ്ങി. ആ മെല്ലെപ്പോക്കിന് മറ്റൊരു കാരണവും ഉണ്ടായിരുന്നു. വിജനമായ റോഡിൻ്റെ ഇരുവശവും ഒഴിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന വീടുകൾ ഉണ്ടോ എന്നുള്ള വിഗഹവീക്ഷണം നടത്തി പറ്റിയ ഒരെണ്ണത്തിനെ നോട്ടം വയ്ക്കുക! ഇതായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. എന്തായാലും, പ്രയത്നം വിഫലമായില്ല. മോശമല്ലാത്ത "ഒന്നിനെ" നോട്ടമിട്ട്, രവി വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു.

വരുന്ന വഴിക്ക് കുറച്ച് പഴം വാങ്ങിയ രവി, വീട്ടിൽ എത്തി കുളിച്ച്, വാങ്ങിയ പഴവും കഴിച്ച്, നേരെ കട്ടിലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. ഇനി ഇന്ന് സ്വസ്ഥം!!! പൊന്നമ്മയ്ക്കും തൽക്കാലം അവധി!! അതിന് മുൻപ്, എസ്ഐയുടെ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലണം. അനുജനെ രക്ഷിച്ചതിന് കിട്ടുന്ന പാരതോഷികം - അത് ഊണ് ആയാലും, ചായ ആയാലും വേണ്ടില്ല. സ്വീകരിക്കും...

ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിയ രവി ഉണർന്നത് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ. വളരെ നീണ്ട ഉറക്കം. വേഗത്തിൽ പ്രാഥമീക കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ച്, കുളിച്ച് കുട്ടപ്പനായി വണ്ടിയുമെടുത്ത് നേരെ എസ്ഐയുടെ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക്. തലേന്ന്കൂടി വന്ന വഴിയായതുകൊണ്ട് യാത്ര എളുപ്പമായി.

ബൈക്ക് വഴിയരികിൽ ഒതുക്കി വച്ച്, ചെറിയ ഗെയ്റ്റ് കടന്ന് നേരെ വീട്ടിലേക്ക്. മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്താൻ തലപ്പ് എടുത്തപ്പോഴാണ്, അടിയിൽ ഒന്നും ഇട്ടില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. അല്ലെങ്കിലും, ഒരു ചായ അല്ലെങ്കിൽ ഏറിയാൽ ഒരു ഊണ്. ഇതിനല്ലേ തൻ്റെ വരവ്. അല്ലാതെ ഗുസ്തിമത്സരത്തിനല്ലോ? അതുകൊണ്ട്, ഷെഡ്ഡി ഇല്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല. രവി മനസ്സിൽ കരുതി, അടഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന വാതിലിൽ തട്ടി.

"ആരാ..." അകത്തുനിന്ന് കിളിനാദം.

"ഇത് ഞാൻ... പിന്നെ... ഇന്നലെ ആശുപത്രിയിൽവച്ച് കണ്ടില്ലേ... എസ്ഐയെ രക്ഷിച്ച...." രവി വാതിലിനോട് പറഞ്ഞു.

"ഒരു അഞ്ച് മിനിറ്റ്.... അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ... തെക്ക് വശത്തെ വാതിൽ ചാരിയിട്ടേയുള്ളൂ... അതുവഴി വരൂ...." വീണ്ടും അവരുടെ കിളിനാദം. രവി നേരെ തെക്ക് വശത്തേക്ക് നടന്ന് ചാരിയിട്ട വാതിൽ തുറന്ന് അകത്ത് കയറി.

"കതക് കുറ്റിയിട്ടിട്ട്, നേരെ വരൂ... എന്നിട്ട്, വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞാൽ എന്നെ കാണാം..." കിട്ടിയ നിർദ്ദേശം അതുപോലെ അനുസരിച്ച്, വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞതും, രവി അന്ധാളിച്ചു!! ഈറൻ മുടിയിൽ ചുറ്റിയ തോർത്ത് ഉച്ചിയിൽ കെട്ടിവച്ച്, കറുത്ത ബ്ലൗസം പച്ച പാവാടയും ധരിച്ച ഒരു മാദക തിടമ്പ് രവിയുടെ മുന്നിൽ!!

ചിരി തൂക്കിയുള്ള അവരുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടാൽ കാവിലെ ദേവതയുടെ കാന്തി!! ഇവർക്ക് സിനിമയിൽ ഒന്ന് ശ്രമിച്ചാൽ, നല്ല വേഷങ്ങൾ ചെയ്യാൻ അവസരം കിട്ടും... കട്ടായം. അത്രയ്ക്ക് മനോഹാരിത മുഖത്തും ശരീരത്തും. കുറച്ച് വയസ്സ് ആയാൽ എന്ത്? ആശുപത്രിയിൽ അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, കരഞ്ഞ് കലങ്ങിയ കണ്ണുകളെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ വിടർന്ന കണ്ണുകളിലെ കരിമഷി അവരിൽ കൂടുതം സൗന്ദര്യം ചൊരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അന്ന് കണ്ടതിനേക്കാൾ അഴക് ഇന്നവരിൽ വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു.

"എന്താ ആലോചിച്ച് നിൽക്കുന്നെ...."