Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 2 [Prince]

ഗുണം ഉണ്ടായിട്ടില്ല. എല്ലാ മാസവും ടൗണിലെ അശരണർക്ക് കൊടുക്കുന്ന ആയിരം രൂപയും കൊടുത്തിട്ടില്ല. സാധിച്ചില്ല എന്നതാണ് നേര്.
രവി കൈയ്യിലെ ടൂൾ ഉപയോഗിച്ച് താക്കോൽ ദ്വാരത്തിൽ ഒരു പ്രയോഗം നടത്തിയതും മുകളിലേക്ക് തുറക്കാൻ പാകത്തിന് ഒരു ചെറുവാതിൽ. പിന്നെ സമയം കളയാതെ അതിന്റെ അകത്തെ വസ്തുവകകൾ പുറത്തെടുത്തു.

കുറച്ച് സ്വർണ്ണം, നൂറിന്റെ 5 കെട്ടുകൾ. കുറച്ച് മുദ്രപത്രങ്ങൾ. സ്വർണ്ണത്തിൽ പകുതി - രണ്ട് വള, ഒരു മാല, ഒരു ജോഡി കമ്മൽ പിന്നെ മൂന്ന് നോട്ടുകെട്ടുകൾ. മതി. തനിക്കിത്രയും ഒരുമാസത്തേക്ക് വേണ്ടതിൽ അധികം. മോഷ്ടിച്ചവ ബാഗിൽ വച്ച്, ബാക്കിയെല്ലാം പഴയപടിയാക്കി അറയിൽ വെച്ച്, ബെഡ്ഡ് കൃത്യ സ്ഥാനത്ത് വച്ച്, മുറിവിട്ടു. അഥവാ കേസ്സോ പുകിലോ ആയാൽ മോഷണം കള്ളന്റെ തലയിൽ ആകരുത്. ഏതെങ്കിലും കള്ളൻ പകുതി മോഷ്ടിച്ച് പോകുമോ??? ഇല്ല... അപ്പോൾ അബദ്ധം വീട്ടുകാരുടെ തലയിൽ വന്നോളും. ഒരു ഓർമ്മക്കുറവായിട്ടേ പോലീസും ജനവും വിലയിരുത്തുകയുള്ളൂ.

തന്റെ ദൗത്യം നിറവേറ്റി രവി പോകാൻ തുനിഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് മുകളിലെ പരിപാടി മനസ്സിൽ വന്നത്. വീണ്ടും പടികേറി മുകളിലേക്ക്. അകത്ത് സ്വരം താഴ്ത്തി പൊരിഞ്ഞ വാക്കുതർക്കം.

"നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് എന്നെ വിളിച്ചുവരുത്തിയത്? കളിക്കാനാണെങ്കിൽ കളിക്ക്.. പൊന്താത്ത സാമാനത്തിൽ എന്നെക്കൊണ്ടാവുന്നത് ഞാൻ ചെയ്തു. എന്നിട്ടും ഒരു അനക്കോമില്ല. കഴിഞ്ഞവട്ടവും ഇത് തന്നെ അവസ്ഥ. എന്നെ മെനെക്കെടുത്താൻ... ഇനി എന്നെ വിളിക്കേണ്ട... ഞാൻ താഴേക്ക് പോകുന്നു..." പെണ്ണ് നിലം തോടീക്കുന്നില്ല.
"നീ കിടക്ക്... ഞാൻ വഴിയുണ്ടാക്കാം..."
"എന്ത് വഴി? എനിക്ക് വഴി രണ്ടുണ്ട്... ഒന്നിലെങ്കിലും നാവിട്ട് വെള്ളം കളഞ്ഞുതരുമോ... അതുമില്ല..."
"നിനക്ക് ഞാൻ കാശ്