Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 20 [Prince]

ചെക്കാ..." ലക്ഷ്മി അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. രവി, അവരുടെ തൂങ്ങിയാടുന്ന മുലകളെ ഞെരിച്ചും, മുലക്കണ്ണുകൾ ഞെരടിയും അവരിലെ രതിയുടെ തീനാളങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ചിലപ്പോൾ താളത്തിലും ചിലപ്പോൾ വേഗത്തിലും അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിച്ചപ്പോൾ, രവിയിലും രതിഹരം സ്ഥാനം പിടിച്ചു.

ജനാലയ്ക്കപ്പുറം, സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ പൊതിക്കൽ കണ്ട്, "ചെറുപഴത്തിൽ"

അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അയാളുടെ ലിംഗം അതിവേഗം സ്‌ഖലിച്ചു. എങ്കിലും, രവിയുടെ പാൽ കുടിച്ചിറക്കാനുള്ള ആവേശത്തിൽ, അയാൾ കട്ടിലിനു അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

"വരറായോ..." അയാൾ ചോദിച്ചു.
"ഇത് നിങ്ങളുടെ ജനുസ്സ് അല്ല... മുന്തിയ ഇനമാ... സമയം ഏറെ എടുക്കും..." മറുപടി ലക്ഷ്മി വക.
"എനിക്കിത് ഒന്ന് രുചിക്കണം എന്നുണ്ട്... പറ്റ്വോ..." അയാൾ കെഞ്ചി.
"നിർബന്ധാണോ..." ലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു.
"ഉം...."
"കൊടുക്കട്ടെ..." ലക്ഷ്മി പൊതിക്കൽ നിർത്തി രവിയോട് ചോദിച്ചു.
"അദ്ദേഹം പാവല്ലേ... കൊതിക്കൂടി നിൽക്കാ.. അനുവദിച്ചേക്ക്..."

രവിയുടെ അനുമതി ലക്ഷ്മി ഒരു ആംഗ്യത്തിലൂടെ സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ അറിയിച്ചതും, ഗ്രഹണി പിടിച്ച കുട്ടി ചക്കക്കൂട്ടാൻ കണ്ടപോലെ അയാൾ കുനിഞ്ഞ്, ഭാര്യയുടെ യോനിയുടെ ഉള്ളിൽനിന്നും രവിയുടെ കണയെ എടുത്ത് മനോഹരമായി ഈമ്പാൻ തുടങ്ങി. കൊതിയൽപ്പം ശമിച്ചപ്പോൾ, കണയെ സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ യോനിയിൽ നിക്ഷേപിച്ചു. ഈ പ്രവൃത്തി പലവട്ടം തുടർന്നു.

"ഇനിയും എനിക്ക് പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ വയ്യ... " ലക്ഷ്മി കിതച്ചു.

"എങ്കിൽ വരുത്തട്ടെ ഞാൻ..." രവി സൂചന കൊടുത്തു.

"അകത്തേക്ക് കളയല്ലേ... പാല് എനിക്ക്.. എനിക്ക് തായോ...." ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവ് കെഞ്ചി. ആളുടെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞ ഭാവം രവിയിൽ ചിരിയുണർത്തി. അധികം വൈകാതെ മൂവരുടെയും ആഗ്രഹം സഫലമായി. ലക്ഷ്മിക്ക് ഭർത്താവിൻ്റെ മുന്നിൽ വച്ച്, നാളിതുവരെ കിട്ടാത്ത രതിമൂർച്ഛ ലഭിച്ചു.

അതിലവർ ആറാടി. അവർ തളർന്ന് ചരിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരുടെ ഭർത്താവിനായി രവി സ്ഖലനത്തിന് തയ്യാറായി. വൈകാതെ, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വാ നിറയെ രവിയുടെ പാൽ അടിച്ചൊഴിച്ച്, രുചിയോടെ, അവസാന തുള്ളിയും സംതൃപ്തിയോടെ കുടിച്ചിറക്കി. ഏറെ നാളായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന അയാളുടെ ആഗ്രഹം പൂർത്തീകരിച്ച് കൊടുത്തതിൽ അദ്ദേഹം രവിയുടെ കരം ഗ്രഹിച്ചു.

രവി കണ്ണുകൾ തുറന്നു...

പിന്നീടെപ്പോഴോ ബസ്സ് നിന്നു.
"അരമണിക്കൂർ സമയമുണ്ട്... കഴിക്കേണ്ടവർക്ക് കഴിക്കാം...." കണ്ടക്ടർ പറഞ്ഞു.
മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ചായക്കടയുടെ പിൻഭാഗത്തേക്ക് നടന്നപ്പോൾ, തൊട്ടുപിന്നിൽ അവർ - തൻ്റെ സീറ്റ് "അപഹരിച്ചവൾ". ആഗമനോദ്യേശ്യം മുള്ളൽ ആണെന്ന് പറയേണ്ടല്ലോ.
"ദാ അവിടെ ഒരു മറയുണ്ട്... അവിടെ ചെന്ന് കാര്യം സാധിച്ചോളൂ.." രവി ഒരു മര്യാദരാമനായി.
"ഒഴിക്കുന്നില്ലേ..." അവർ കൂളായി ചോദിച്ചു. ഒരു സീറ്റ് നൽകിയതിൻ്റെ പരിചയം ഇങ്ങനെയൊരു ചോദ്യത്തിൽ