Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 5 [Prince]

ജീവിതത്തിലൂടെ കടന്നുപോയിട്ടുണ്ട്. ചുരുക്കത്തിൽ നമ്മുടെയിടയിൽ ആ ചിന്തയ്ക്ക് തൽക്കാലം സ്ഥാനമില്ല...."
ആദ്യരാത്രിയിലെ സമാഗമം എന്നപോലെ ഇരുവരും മനസ്സ് തുറന്നു. പുഷ്പാലംകൃത മണിയറയല്ലെങ്കിലും പൊന്നമ്മയ്ക്ക് ഇതൊരു ആദ്യരാത്രിയായി അനുഭവപ്പെട്ടു. പരസ്പരം ഷെയർ ചെയ്യാൻ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് പാലുകൂടി ഉണ്ടായെങ്കിൽ എത്ര മനോഹരമായിരുന്നേനെ ഈ രാത്രി.

രവി പൊന്നമ്മയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി കിടന്നു. പൊന്നമ്മയും രവിക്ക് അഭിമുഖമായി കിടന്നു. നിശ്വാസവായുവിന്റെ ചൂട് ഇരുവരുടേയും മുഖത്ത് പതിഞ്ഞു. ഇടതുകൈ മടക്കി അതിൽ തലവച്ച് രവിയും, വലതുകൈ മടക്കി അതിൽ തലവച്ച് പൊന്നമ്മയും പരസ്പ്പരം നോക്കിക്കിടന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകൾ പരസ്പ്പരം കഥപറയുകയല്ല മറിച്ച് കഥകൾ കൈമാറുകയായിരുന്നു.

"കണ്ണിലെന്താ ഒരു നനവ്...." പൊന്നമ്മയുടെ നെറ്റിയിലും കവിളിലും വിരലോടിച്ച് രവി ചോദിച്ചു.

"ഞാൻ ശവമാകാതെ നോക്കിയ ആളല്ലേ... അതോർത്തപ്പോൾ......" പൊന്നമ്മ വിടർന്ന കണ്ണുകൾകൾ തുടച്ചു.

"കരയാൻ കാരണങ്ങൾ ഒരുപാട് കാണും... പക്ഷെ ചിരിക്കാനാണ് ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ട്..." രവി ഒരു തത്വജ്ഞാനിയായി.

"ഞാൻ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു...."
"അതെന്താണ് ആ തീരുമാനം?"

"ഇനി കരയില്ലെന്ന്..." പൊന്നമ്മയിൽ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
"ഇപ്പോൾ നടത്തുന്ന അഗതിമന്ദിരം ബുദ്ധിമുട്ടിൽ ആണല്ലേ..." രവിയുടെ കൈകൾ പൊന്നമ്മയുടെ അരക്കെട്ടിൽ വിശ്രമിച്ചു.

"ഉം... അതേ..."

"കട്ടെടുക്കുന്ന പണം തന്നാൽ സ്വീകരിക്കോ?"

"പലചരക്കുകാരനും പച്ചക്കറിക്കാരനും കൊടുക്കുന്ന പൈസ മോട്ടിച്ചതോ അല്ലയോ എന്ന് അവർ നോക്കാറില്ല..."

"ശരി... ഇനി എന്റെ വകയായി കഴിയുന്ന സഹായം നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാകും... പോരെ..?"
"മതി... ഞാൻ ഇതിന് എങ്ങിനെ നന്ദി പറയണം..." പൊന്നമ്മ ആശ്വാസത്താൽ ചിരിച്ചു. അവർ രവിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ചുണ്ടിൽ ചുണ്ടുരച്ചു. കനമുള്ള തുട രവിയുടെ ദേഹത്തേക്ക് കയറ്റി വച്ചു. കുറഞ്ഞ സമയംകൊണ്ട് സ്വന്തമാക്കിയ ഒരാളോട് കാണിക്കുന്ന അതേ സ്വാതന്ത്ര്യം പൊന്നമ്മ രവിയോട് കാണിച്ചു.

രവിയും അത്‌ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒന്നാമത് മരണത്തിൽനിന്നും രക്ഷിച്ച ആളോട് കാണിക്കുന്ന ഒരു കീഴടങ്ങൽ. പിന്നെ തന്നെ സഹായിക്കാം എന്ന ഉറപ്പ്. സർവ്വോപരി തന്നേക്കാൾ പ്രായം കുറഞ്ഞ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ. അതും കൂടാതെ, തന്നിൽ ആകൃഷ്ടനായിരിക്കുന്ന വ്യക്തി എന്ന സത്യം!! ഇനി ഒരാണിന്റെ ചൂടും ചൂരും വേണം എന്ന് തോന്നിയാൽ അതിനുള്ള സ്രോതസ്സും

ആയി. എല്ലാംകൊണ്ടും ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീക്ക് കൈത്താങ്ങ് ആയി ആണൊരുത്തൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർ വിശ്വം കീഴടക്കിയെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ ജീവിക്കും. ഈ രാത്രിയിൽ പൊന്നമ്മയും വിശ്വം ജയിച്ചവളായി മാറി.

പൊന്നമ്മയുടെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിൽ രവി പല്ലമർത്തിയതും പൊന്നമ്മ തന്റെ നാവിനെ രവിയുടെ വായിലേക്ക് തള്ളി. നാവിലൂറിയ കൊഴുപ്പും പിന്നെ വെളുപ്പാൻകാലമായതിന്റെ