Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 5 [Prince]

തുടച്ചു.

"കരയാൻ കാരണങ്ങൾ ഒരുപാട് കാണും... പക്ഷെ ചിരിക്കാനാണ് ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ട്..." രവി ഒരു തത്വജ്ഞാനിയായി.

"ഞാൻ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു...."
"അതെന്താണ് ആ തീരുമാനം?"

"ഇനി കരയില്ലെന്ന്..." പൊന്നമ്മയിൽ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
"ഇപ്പോൾ നടത്തുന്ന അഗതിമന്ദിരം ബുദ്ധിമുട്ടിൽ ആണല്ലേ..." രവിയുടെ കൈകൾ പൊന്നമ്മയുടെ അരക്കെട്ടിൽ വിശ്രമിച്ചു.

"ഉം... അതേ..."

"കട്ടെടുക്കുന്ന പണം തന്നാൽ സ്വീകരിക്കോ?"

"പലചരക്കുകാരനും പച്ചക്കറിക്കാരനും കൊടുക്കുന്ന പൈസ മോട്ടിച്ചതോ അല്ലയോ എന്ന് അവർ നോക്കാറില്ല..."

"ശരി... ഇനി എന്റെ വകയായി കഴിയുന്ന സഹായം നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാകും... പോരെ..?"
"മതി... ഞാൻ ഇതിന് എങ്ങിനെ നന്ദി പറയണം..." പൊന്നമ്മ ആശ്വാസത്താൽ ചിരിച്ചു. അവർ രവിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ചുണ്ടിൽ ചുണ്ടുരച്ചു. കനമുള്ള തുട രവിയുടെ ദേഹത്തേക്ക് കയറ്റി വച്ചു. കുറഞ്ഞ സമയംകൊണ്ട് സ്വന്തമാക്കിയ ഒരാളോട് കാണിക്കുന്ന അതേ സ്വാതന്ത്ര്യം പൊന്നമ്മ രവിയോട് കാണിച്ചു.

രവിയും അത്‌ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒന്നാമത് മരണത്തിൽനിന്നും രക്ഷിച്ച ആളോട് കാണിക്കുന്ന ഒരു കീഴടങ്ങൽ. പിന്നെ തന്നെ സഹായിക്കാം എന്ന ഉറപ്പ്. സർവ്വോപരി തന്നേക്കാൾ പ്രായം കുറഞ്ഞ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ. അതും കൂടാതെ, തന്നിൽ ആകൃഷ്ടനായിരിക്കുന്ന വ്യക്തി എന്ന സത്യം!! ഇനി ഒരാണിന്റെ ചൂടും ചൂരും വേണം എന്ന് തോന്നിയാൽ അതിനുള്ള സ്രോതസ്സും

ആയി. എല്ലാംകൊണ്ടും ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീക്ക് കൈത്താങ്ങ് ആയി ആണൊരുത്തൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർ വിശ്വം കീഴടക്കിയെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ ജീവിക്കും. ഈ രാത്രിയിൽ പൊന്നമ്മയും വിശ്വം ജയിച്ചവളായി മാറി.

പൊന്നമ്മയുടെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിൽ രവി പല്ലമർത്തിയതും പൊന്നമ്മ തന്റെ നാവിനെ രവിയുടെ വായിലേക്ക് തള്ളി. നാവിലൂറിയ കൊഴുപ്പും പിന്നെ വെളുപ്പാൻകാലമായതിന്റെ