Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 7 [Prince]

മാടത്തിൽ കഴിഞ്ഞു. ക്ലാരയും ലാലിയൂം സുഖമായി വീട്ടിൽതന്നെ ഉറങ്ങി. രവി ആ കൊച്ചുമുറിയിലും ഒതുങ്ങിക്കൂടി.
പിറ്റേന്ന് പകൽ.
രാവിലെ കുളിയും മറ്റും തീർത്ത് ഭേഷായി പ്രാതലും കഴിച്ച് ക്ലാരയും രവിയും ഇറങ്ങാൻ തിടുക്കപ്പെട്ടു. പക്ഷേ, ലാലി തടഞ്ഞു. കാരണം, കുറച്ച് അകലെയുള്ള ഒരു കപ്പേളയിൽ കുർബാനയും മറ്റും നടക്കുന്നുണ്ടെന്നും. അതിൽ പങ്കുകൊണ്ട്, നാളെ തിരിക്കാം എന്നും ലാലി തീർത്ത് പറഞ്ഞു. മാത്തുവും കൂടെ കൂടി. അവസരം കിട്ടിയപ്പോൾ ലാലി രവിയെ പോകാതിരിക്കാനുള്ള കാരണം ബോധ്യപ്പെടുത്തി. കപ്പേളയ്ക്ക് അരികെയാണ് പുതിയ വീടിൻ്റെ നിർമ്മിതി. അത് കാണുകയും വെഞ്ചിരിപ്പിൻ്റെ മുൻപ്, മറ്റൊരു "വെഞ്ചിരിപ്പ്" അതിനകത്ത് വച്ച് ലാലിക്ക് വേണം എന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ രവിയുടെ മനസ്സ് മാറ്റി. തിരികെ പോകണം എന്ന് ക്ലാര നിർബന്ധിക്കാൻ കാരണം, അവസരം കിട്ടിയിട്ടും കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിൽ രവിയുടെ "സേവനം" അവർക്ക് കിട്ടിയില്ല. ഇനിയും കാത്തിരിപ്പ് വയ്യ. ഇവിടെയാണെങ്കിൽ സാഹചര്യം ഒത്തുവരുന്നുമില്ല. അതായിരുന്നു ക്ലാരയുടെ വിഷമം. മറിച്ച്, രവിയുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ മൂന്നായിരുന്നു. ഒന്ന്, പകൽ അവിടം കറങ്ങി, ഒന്ന് രണ്ട് വീടുകൾ കണ്ടെത്തി വയ്ക്കണം. എന്നിട്ട്, കുർബാനയ്ക്കിടയിൽ "മുങ്ങണം". പ്ലാൻ ചെയ്ത് ഒരു ഓപ്പറേഷൻ നടപ്പിലാക്കണം. തുടർന്ന്, ലാലിയുടെ ആഗ്രഹം പൂർത്തീകരിക്കണം. അതോടൊപ്പം, ക്ലാരയ്ക്കും ഒരു "ചെറുപണി" കൊടുക്കണം. പാവം ഇന്നലെ മുതൽ "മുഴുപട്ടിണിയിൽ" ആണ്.
രവി മാത്തുവിൻ്റെ ചടാക്ക് സൈക്കിളും എടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
"എന്തെങ്കിലും വാങ്ങാനുണ്ടോ..." രവി ലാലി കേൾക്കെ, മാത്തുവിനോട് ചോദിച്ചു.
"ഇച്ചിരി ബീഫ് കിട്ടിയാൽ റോസ്റ്റ് ചെയ്യാം.. കപ്പ ഇരിപ്പുണ്ട്.." ലാലി പറഞ്ഞു.
"മീൻ കിട്ടുമോ എന്നും നോക്കണേ..." ക്ലാര പറഞ്ഞു.
രവിയെ