Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 7 [Prince]

നിന്നെ ഞാൻ എൻ്റെ കെട്ടിയോൻ ആക്കും... പറഞ്ഞേക്കാം...." വസ്ത്രം ധരിച്ചുകൊണ്ട് ക്ലാര പറഞ്ഞു.

അതിനുത്തരം രവിയുടെ ശബ്ദം കുറഞ്ഞ പൊട്ടിച്ചിരിയായിരുന്നു. കാരണം, തൻ്റെ മുൻ അനുഭവങ്ങളിൽ വന്നിട്ടുള്ള കടവന്ത്രക്കാരി, പിന്നെ പൊന്നമ്മ - ഇവരൊക്കെ രവി എന്ന പുരുഷൻ്റെ കായബലം മാത്രമല്ല ആഗ്രഹിച്ചത്, മറിച്ച് ഒരു ആൺതുണയും കൂടിയായിരുന്നു. അതിൽ പൊന്നമയോടാണ് രവിക്ക് ചായ്‌വ് കൂടുതൽ. ഇപ്പോളിതാ അതേ ചായ്‌വ് ലാലിയോടും തോന്നിത്തുടങ്ങി. ക്ലാരയോട് രവിക്കുള്ള അടുപ്പം മറ്റൊരു തലത്തിൽ ആണെങ്കിലും എല്ലാത്തിൻ്റെയും അവസാനം ചെന്നെത്തുന്നത് കാമം എന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിലാണ്. അതിൻ്റെ പൂർത്തീകരണം എങ്ങിനെയോ അങ്ങിനെയാകും ബന്ധത്തിൻ്റെ സ്ഥിരത.

രവിയുടെ ആഗ്രഹപൂർത്തീകരണം, ക്ലാരയുടെ അമർത്തിവച്ച കടി മാറ്റൽ. ചുരുങ്ങിയ സമയംകൊണ്ട് രണ്ടും സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. മാത്തു ഇനിയും ഉണർന്നിട്ടില്ലെന്ന് കരുതുന്നു.
"ഇനി വൈകിക്കേണ്ട... ലാലിയെ കൊണ്ടുവരാൻ പൊയ്ക്കോ..." ക്ലാര ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
"കുർബാന തീരാൻ ഇനിയും സമയം എടുക്കും... " രവി താൽപര്യമില്ലായ്മ അഭിനയിച്ചു.
"പാവം.. ലാലി...കെട്ടിയോൻ കഴിവുള്ളവൻ ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ നിൻ്റെ സഹായം വേണ്ടിവരുമോ...അവർക്ക്..." ക്ലാരയിൽ മനുഷ്യത്വം വടിഞ്ഞൊഴുകി. രവിയുടെ പോക്ക് ലാലിയുടെ പുതിയ വീട്ടിൽ പാല് കാച്ചാൻ ആണെന്ന് ഈ പാവത്തിന് അറിയില്ലല്ലോ... എന്തൊക്കെ മറിമായം!!!
രവി നല്ലപോലെ ദേഹശുദ്ധി വരുത്തി. പെണ്ണിന് പണ്ണിൻ്റെ ഗന്ധം അതിവേഗം തിരിച്ചറിയാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, കുറച്ച് കൂടുതൽ പൗഡർ ദേഹത്ത് പൂശി, സുരക്ഷിതമായി വച്ച പൈസയിൽനിന്നും പതിനായിരം രൂപയെടുത്ത് പോക്കറ്റിൽ വച്ച്, കൈവശമുള്ള ടോർച്ച് തെളിയിച്ച് നേരെ കപ്പേളയിലേക്ക് നടന്നു.
കപ്പേളയിൽ പാട്ട് കുർബാന തകൃതിയായി നടക്കുന്നു. തിരക്കിൽനിന്നും വിട്ടൊഴിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ലാലിയെ കണ്ടെത്താൻ രവിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടായില്ല. രവിയെ കണ്ടതും ലാലി രവിക്കരികിലേക്ക് വന്നു.
"എന്തേ ഇത്രയും വൈകിയത്... " തലയിൽ ഇട്ടിരുന്ന സാരി തോളിലേക്കിട്ട് ലാലി ചോദിച്ചു.
"ചൂടല്ലേ... ഒന്ന് മേൽ കഴുകി..." രവി ന്യായം വിളമ്പി.
"എൻ്റെ വീട്... അല്ല നമ്മുടെ വീട് കാണണ്ടേ..." ലാലിയിൽ ആവേശം തിരതല്ലി. അവർ നടന്നു.
"നമ്മുടെ വീടോ... അതെങ്ങിനെ??" ലാലി പിന്നാലെ രവി നടന്നു.
"പണി തീർക്കാൻ എന്നെ സഹായിച്ചത് ഈ ഇച്ചായൻ അല്ല്യോ.... ഇനിയും സഹായിക്കാമെന്നും പറഞ്ഞില്ലേ... എപ്പോൾ അത് എൻ്റേതല്ല..