Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 7 [Prince]
കാലിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പാലും തേനും ചോരയും ചേർന്ന മിശ്രിതം രവി സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് തുടച്ചു. എന്നിട്ട് പുറത്തെ കുളിമുറിയിലേക്ക് ക്ലാരയെ നയിച്ചു. കൈകഴുകി, ക്ലാരയെ കുന്തിച്ചിരുത്തി അവരുടെ വിടർന്നിരിക്കുന്ന അപ്പവും പിന്നെ കൂതിയും സോപ്പിട്ട് കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയിട്ടേ സ്വന്തം സാമാനം രവി വൃത്തിയാക്കിയുള്ളൂ.
"ആ ആഗ്രഹവും നിറവേറി... അല്ലേ..?" ക്ലാര ചിരിച്ചു
"അവിടെ നക്കാനായിരുന്നു കൊതി... " രവിയും ചിരിച്ചു.
"അയ്യേ... വൃത്തികേടല്ലേ... ആരെങ്കിലും ഇതൊക്കെ കൊതിക്ക്യോ..." റൂമിലേക്ക് നടക്കുന്നേരം ക്ലാര ചോദിച്ചു.
"ഞാൻ കൊതിക്കും... എനിക്ക് ഇഷ്ടാ... തീണ്ടാരിയായ സിസ്റ്ററിൻ്റെ കന്ത് കുടിക്കാൻ..." രവിയുടെ വാക്കുകൾ ക്ലാരയിൽ കുളിർമഴ പെയ്യിച്ചു.
"ഇങ്ങനെ പോയാൽ എൻ്റെ തിരുവസ്ത്രം ഊരി, നിന്നെ ഞാൻ എൻ്റെ കെട്ടിയോൻ ആക്കും... പറഞ്ഞേക്കാം...." വസ്ത്രം ധരിച്ചുകൊണ്ട് ക്ലാര പറഞ്ഞു.
അതിനുത്തരം രവിയുടെ ശബ്ദം കുറഞ്ഞ പൊട്ടിച്ചിരിയായിരുന്നു. കാരണം, തൻ്റെ മുൻ അനുഭവങ്ങളിൽ വന്നിട്ടുള്ള കടവന്ത്രക്കാരി, പിന്നെ പൊന്നമ്മ - ഇവരൊക്കെ രവി എന്ന പുരുഷൻ്റെ കായബലം മാത്രമല്ല ആഗ്രഹിച്ചത്, മറിച്ച് ഒരു ആൺതുണയും കൂടിയായിരുന്നു. അതിൽ പൊന്നമയോടാണ് രവിക്ക് ചായ്വ് കൂടുതൽ. ഇപ്പോളിതാ അതേ ചായ്വ് ലാലിയോടും തോന്നിത്തുടങ്ങി. ക്ലാരയോട് രവിക്കുള്ള അടുപ്പം മറ്റൊരു തലത്തിൽ ആണെങ്കിലും എല്ലാത്തിൻ്റെയും അവസാനം ചെന്നെത്തുന്നത് കാമം എന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിലാണ്. അതിൻ്റെ പൂർത്തീകരണം എങ്ങിനെയോ അങ്ങിനെയാകും ബന്ധത്തിൻ്റെ സ്ഥിരത.
രവിയുടെ ആഗ്രഹപൂർത്തീകരണം, ക്ലാരയുടെ അമർത്തിവച്ച കടി മാറ്റൽ. ചുരുങ്ങിയ സമയംകൊണ്ട് രണ്ടും സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. മാത്തു ഇനിയും ഉണർന്നിട്ടില്ലെന്ന് കരുതുന്നു.
"ഇനി വൈകിക്കേണ്ട... ലാലിയെ കൊണ്ടുവരാൻ പൊയ്ക്കോ..." ക്ലാര ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
"കുർബാന തീരാൻ ഇനിയും സമയം എടുക്കും... "
💬 Comments
View all comments