Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 7 [Prince]
രവി താൽപര്യമില്ലായ്മ അഭിനയിച്ചു.
"പാവം.. ലാലി...കെട്ടിയോൻ കഴിവുള്ളവൻ ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ നിൻ്റെ സഹായം വേണ്ടിവരുമോ...അവർക്ക്..." ക്ലാരയിൽ മനുഷ്യത്വം വടിഞ്ഞൊഴുകി. രവിയുടെ പോക്ക് ലാലിയുടെ പുതിയ വീട്ടിൽ പാല് കാച്ചാൻ ആണെന്ന് ഈ പാവത്തിന് അറിയില്ലല്ലോ... എന്തൊക്കെ മറിമായം!!!
രവി നല്ലപോലെ ദേഹശുദ്ധി വരുത്തി. പെണ്ണിന് പണ്ണിൻ്റെ ഗന്ധം അതിവേഗം തിരിച്ചറിയാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, കുറച്ച് കൂടുതൽ പൗഡർ ദേഹത്ത് പൂശി, സുരക്ഷിതമായി വച്ച പൈസയിൽനിന്നും പതിനായിരം രൂപയെടുത്ത് പോക്കറ്റിൽ വച്ച്, കൈവശമുള്ള ടോർച്ച് തെളിയിച്ച് നേരെ കപ്പേളയിലേക്ക് നടന്നു.
കപ്പേളയിൽ പാട്ട് കുർബാന തകൃതിയായി നടക്കുന്നു. തിരക്കിൽനിന്നും വിട്ടൊഴിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ലാലിയെ കണ്ടെത്താൻ രവിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടായില്ല. രവിയെ കണ്ടതും ലാലി രവിക്കരികിലേക്ക് വന്നു.
"എന്തേ ഇത്രയും വൈകിയത്... " തലയിൽ ഇട്ടിരുന്ന സാരി തോളിലേക്കിട്ട് ലാലി ചോദിച്ചു.
"ചൂടല്ലേ... ഒന്ന് മേൽ കഴുകി..." രവി ന്യായം വിളമ്പി.
"എൻ്റെ വീട്... അല്ല നമ്മുടെ വീട് കാണണ്ടേ..." ലാലിയിൽ ആവേശം തിരതല്ലി. അവർ നടന്നു.
"നമ്മുടെ വീടോ... അതെങ്ങിനെ??" ലാലി പിന്നാലെ രവി നടന്നു.
"പണി തീർക്കാൻ എന്നെ സഹായിച്ചത് ഈ ഇച്ചായൻ അല്ല്യോ.... ഇനിയും സഹായിക്കാമെന്നും പറഞ്ഞില്ലേ... എപ്പോൾ അത് എൻ്റേതല്ല.. നമ്മുടേതാണ്... അങ്ങിനെ കരുതാനാ എനിക്കിഷ്ടം..." ലാലി രവിയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് ചെമ്മൺ പാതയിലൂടെ നടന്നു. രവി ടോർച്ച് മുന്നിലേക്ക് തെളിച്ചു. കഷ്ടി അര കിലോമീറ്റർ നടന്നതും, മറ്റൊരു ഇടവഴിയിലേക്ക് ലാലി രവിയെ നയിച്ചു. അടുത്തൊന്നും ആളനക്കം ഇല്ലെന്ന് രവിക്ക് തോന്നി. അങ്ങകലെ ഒന്നുരണ്ട് വീടുകൾ നിഴൽപോലെ തോന്നിച്ചു.
മുള്ളുകൊണ്ട് കെട്ടിയ "ഗേറ്റ്" തുറന്ന് ലാലിയും പിന്നാലെ
💬 Comments
View all comments