Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 8 [Prince]

"അത് പറ്റൂല്ല... ഇത് അരയിൽ കെട്ടുന്നതാ..."

ഞാൻ തൃശങ്കുവിൽ ആയി. ഉസ്താദിനേക്കൊണ്ട് അരയിൽ കെട്ടിക്കുക എന്നുവച്ചാൽ... മാത്രവുമല്ല, താൻ അടിപ്പാവാട ഇട്ടിട്ടുമില്ല.

"ഞാൻ പാവാട ഇട്ടിട്ട് വരാം... ഒരു മിനിറ്റ്.." മനസ്സിൽ ഒരൊറ്റ ചിന്ത മാത്രം.. കെട്ടിയോൻ തരുന്ന പണം, വസ്ത്രം, സ്വർണ്ണം അതോടൊപ്പം ഇത്തിരി സ്നേഹവും. അത് കിട്ടുമെന്നല്ലേ ഉസ്താദ് പറയുന്നത്.

"അതൊന്നും വേണ്ടെന്നെയ്... ഈ ഇരുട്ടിൽ ആര് കാണാനാ... " ഉസ്താദ് പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സ് ചാഞ്ചാടി.

"എന്നാലും..."
"ഇജ്ജ് ഇങ്ങ് വാ.. ഞാനിത് കെട്ടാം.. " ഞാൻ ഉസ്താദിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നിന്ന്. നെഞ്ച് പടപാടാന്ന് ഇടിക്കുന്നുവെങ്കിലും ഉള്ളിലെ വിഷമം പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല.

ചരട് തൻ്റെ നൈറ്റിക്ക് മുകളിലൂടെ കെട്ടാൻ പാകത്തിന്, കൈ അൽപ്പം ഉയർത്തി ഞാൻ ഉസ്താദിൻ്റെ അരികെ നിന്നു. പക്ഷെ, തന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഉസ്താദ് തൻ്റെ വസ്ത്രം ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചു.

"അള്ളാ... അത് വേണ്ട ഉസ്താദേ..." ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
"മന്ത്രിച്ച ചരട് ശരീരത്തിൽ ചേർന്ന് കിടക്കണം. മാത്രമല്ല, മന്ത്രിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ അധികം വൈകാതെ കെട്ടുകയും വേണം.. ഇല്ലെങ്കിൽ ചരടിൻ്റെ ശക്തി കുറയും .." ഉസ്താദ് തൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു.

സത്യത്തിൽ, താൻ ശരിക്കും പെട്ടു എന്ന് വേണം കരുതാൻ . ഇനി ഉസ്താദ് പറയുന്നത് അനുസരിക്കുക. മറിച്ചൊന്നും പറയാനും കഴിയില്ല.

താൻ കണ്ണുമടച്ച് നിന്നു. തൻ്റെ വസ്ത്രം താഴെനിന്നും മുകളിലേക്ക് മെല്ലെ അരിച്ച് കയറുന്നത് അനുഭവപ്പെട്ടു. ഇടയ്ക്ക് ഉസ്താദിൻ്റെ വിരലുകൾ അങ്ങിങ്ങ് തൊടുന്നുണ്ടെന്നും മനസ്സിലായി. അവസാനം വിരലിൻ സ്പർശം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, വസ്ത്രം അരക്കെട്ടിൽ എത്തിയെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ടു.

"ഇതൊന്ന് പിടിക്ക് പെണ്ണേ...."