Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 8 [Prince]

അവൾ അമർന്നു. വലത് ഭാഗത്ത് പൊന്നമ്മയെന്ന പൊന്നിയും. കമിഴ്ത്തിവച്ച ഗ്ലാസുകൾ വാ തുറന്നു. പൊന്നി ബോട്ടിൽ പൊട്ടിച്ച് കുറച്ച് വീതം മൂന്നിലും ഒഴിച്ചു.

"അയ്യോ... എനിക്ക് വേണ്ട... " അമ്പി കാറി.

"ഒന്ന് പൊടി പെണ്ണേ... ഇത്തിരി കള്ള് അകത്ത് ചെന്നൂന്ന് വിചാരിച്ച് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല..." പൊന്നമ്മ ഗ്ലാസുകളിലേക്ക് വെള്ളവും പകർന്നു. മൂവരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ഗ്ലാസുകൾ എടുത്തു. പൊന്നമ്മയും അമ്പിയും ഒറ്റവലിക്ക് ഗ്ലാസുകൾ കാലിയാക്കി. രവി പകുതി വലിച്ച് ഇറച്ചിപാത്രത്തിൽനിന്നും രണ്ട് കഷണം എടുത്ത് വായിലിട്ട് ചവച്ചു. തുടർന്ന് ഗ്ലാസിലെ ബാക്കിയും അകത്താക്കി. പണികൾ ധാരാളം ഉള്ളതുകൊണ്ട് സിപ്പ് ചെയ്യാൻ ആർക്ക് നേരം. അടുത്ത റൗണ്ട് രവി ഒഴിച്ചു. മൂവരും ഭക്ഷണം ഭേഷായി കള്ളിനൊപ്പം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

"അമ്പി... ജീവിതത്തിൽ ഇതൊക്കെയാണ് ശാശ്വതം.... നിനക്കറിയോ... ദേ... ഈ ചേട്ടായിയാണ് എന്നെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പിടിച്ചുകൊണ്ടുവന്നത്... ഈ ചേട്ടൻ അന്ന് വന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ... ഞാൻ മണ്ണിനടിയിൽ ആയേനെ..." പൊന്നമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കുഴഞ്ഞ് തുടങ്ങി. രവിയെ പലവട്ടമായി ചേട്ടൻ, ചേട്ടായി എന്നൊക്കെ വിളിക്കുന്നത്. ഇതെന്താ ഇങ്ങനെയെന്ന് രവി ചിന്തിച്ചു.

"അതൊക്കെ അന്ത കഥ...." രവിക്ക് വാക്കിൽ നല്ല ദൃഢത. അൽപ്പം കഴിഞ്ഞാൽ പൊന്നമ്മ പൂശാൻ ഉള്ളതാണ്. ഭാഗ്യം ഉണ്ടായാൽ അമ്പിയേയും. പക്ഷേ, കാത്തിരിക്കണം.
"അമ്പി... നിനക്കറിയോ... എനിക്ക് ഈ മനുഷ്യൻ എൻ്റെ ദൈവമാണ്... ഇന്ന് കാണുന്ന എൻ്റെ സകല നേട്ടങ്ങൾക്കും ഇദ്ദേഹമാണ് കാരണക്കാരൻ... ഈ വീട്.. എൻ്റെ അഗതി മന്ദിരം... എല്ലാം... എല്ലാം..." പൊന്നമ്മ എഴുന്നേറ്റ് രവിയെ പുണർന്നു.

"പൊന്നൂ... നമ്മുടെ ഒപ്പം അമ്പിയും ഉണ്ട്..."

"അതിനെന്താ... അവൾ കണ്ടോട്ടെ...