Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 9 [Prince]

മുറിയിൽ അർമ്മാദിക്കാം..." രവിയുടെ കവിളുകളെ കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരിയെടുത്ത് രാധ പറഞ്ഞു.
"നിൻ്റെ ഇഷ്ടം...." രവി പറഞ്ഞു.

കുറച്ച് സമയംകൊണ്ട്, ഇരുവരും കുളിച്ചു. അല്ല, പരസ്പരം കുളിപ്പിച്ചു. രാധയുടെ കക്ഷത്തെ ചെമ്പിച്ച രോമാക്കാടും, കാലിടയിലെ സ്വർഗ്ഗ കവാടത്തിൽ അങ്ങിങ്ങായി വെള്ളിവീണ കളിക്കൂടും രവി വൃത്തിയായി കഴുകി. എല്ലാം കണ്ടും അനുഭവിച്ചും രാധ ആനന്ദം കൊണ്ടു. അവസാനം,

അവരോട് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞ രവി അവരുടെ ചന്തി കഴുകിയപ്പോൾ, രാധ ശരിക്കും ഒരു നവവധുവായി പരിണമിച്ചു. ഓർമ്മവെച്ച നാൾമുതൽ, സ്വയം ചെയ്തുവന്ന കർമ്മം, ഇന്ന് ഒരു ആണൊരുത്തൻ ഒരുപാട് ഇഷ്ടത്തോടെ ചെയ്യുന്നത് രാധയിൽ വലിയ മോഹങ്ങൾക്ക് ഇടനൽകി.

ചുരുങ്ങിയ സമയംകൊണ്ട് തന്നെ ഇത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായോ? പെണ്ണിനെ ഉപയോഗിക്കും ആണുങ്ങൾ എന്നറിയാം. എങ്കിലും, ഇത്ര ആത്മാർത്ഥമായി തന്നെ പരിഗണിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഒരിക്കലും ഒഴിവാക്കരുത് ഈ അടുപ്പം.. സ്നേഹം...

ഇരുവരും കുളി തീർത്ത്, ദേഹം തുടച്ച്, തോർത്തുടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് കയറി. രവിയും രാധയും മനസ്സുകൊണ്ട് ഒരു ഇണചേരൽ സ്വപ്നം കണ്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ, അങ്ങ് ദൂരത്ത് നിന്നും അമ്പിയും, തോളിൽ പിടിച്ച് ഭർത്താവും വരുന്നത് രാധ കണ്ടു.

"ഈശ്വരാ .. അതാ അവർ വരുന്നു... " അതും പറഞ്ഞ്, രാധ പുറത്തേക്ക് ചൂണ്ടി.
"ഇപ്പോൾ വന്നത് നന്നായി... കുറച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർക്ക് മറ്റൊരു കാഴ്ച കാണേണ്ടി വന്നേനെ...അല്ലെ..." രവി നല്ല പയ്യനായി.

"അതെ... മോന് വിഷമമുണ്ടോ...."
"എന്തിന്...."

"അല്ല .. ചൂടുള്ള ഭക്ഷണം തുറന്ന് വച്ചിട്ട്, അത് കഴിക്കാൻ പറ്റാതെ പോയതിൽ..."
"ഇനിമുതൽ ഇതിൽ എനിക്കുകൂടി അവകാശം കിട്ടിയില്ലേ... ഇനിയും അവസരം കിട്ടും..." രവി രാധയുടെ കവക്കൂട്ടിൽ തഴുകി.

"എന്തായാലും അവർ ഇവിടെ നടന്നെത്താൻ പത്ത് മിനിറ്റ് ഏറ്റുക്കും.. രാധ വേഗം വസ്ത്രം ധരിക്ക്..." രവി ധൃതിപ്പെട്ടു.
"അതെന്തിനാ... "രാധയ്ക്ക് സംശയം

"നീ ഡ്രസ്സ് ഇട്.. വേഗം.... " രവി നിർബന്ധിച്ച്. രാധ, പെട്ടെന്ന് ബ്രായും ബ്ലൗസ്സും ധരിച്ച്. പിന്നെ ഒരു പാവാടയും അതിന് മേലെ ഒരു മുണ്ടും എടുത്തുടുത്തു. രവിയുടെ ഉള്ളിലിരുപ്പ് എന്തെന്ന് രാധയ്ക്ക് മനസ്സിലായില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, സാധാരണ ഉടുക്കുന്ന ഒന്നര ഒഴിവാക്കി, പാവാടയിൽ കയറിക്കൂടി.

രവി ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അമ്പിയും, അച്ഛനും മെല്ലെ വരുന്നു. തൻ്റെ കണക്കുകൂട്ടൽ ശരിയെങ്കിൽ കുറച്ചധികം സമയം എടുക്കും. അതിനിടയിൽ, രാധയുടെ വലിയൊരു ആഗ്രഹം തീർത്ത് കൊടുക്കണം. സമയം കുറച്ചെയുള്ളൂ. പക്ഷേ, ഉത്തരവാദിത്വം കൂടുതലും.

രവി രാധയോട് കട്ടിലിൽ കിടന്ന് കാലകത്താൻ