Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 9 [Prince]

രാധയുടെ വസ്ത്രം നേരെയിട്ട്, ആയുധം വലിച്ചൂരി നേരെ മരപ്പുറയിലേക്ക് നടന്നു.

അമ്പി മുറിയിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ, കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് ഈറൻ മുടി കോന്തുന്ന അമ്മയെയാണ് കണ്ടത്. രാധയുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും കാണാത്തതുകൊണ്ട്, മറ്റൊരു സംശയം ഉയർന്നുമില്ല.

"നിങ്ങൾ എന്തേ പോന്നൂ..." രാധ എഴുന്നേറ്റ് ഭർത്താവിൻ്റെ പിടിച്ച് കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി.
"പേടിക്കാനൊന്നും ഇല്ല.. ചെറിയ ഉളുക്കെയുള്ളൂ... അതുകൊണ്ട് പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞു. അച്ഛനാണെങ്കിൽ എങ്ങിനെയെങ്കിലും വീട്ടിൽ എത്തിയാൽ മതിയെന്നുമായി...." മറുപടി അമ്പി വക.

"രവിയേട്ടൻ എവിടെ ..." അമ്പി ചുറ്റും നോക്കി.
"പുറത്ത് കാണും...." രാധ അലസമായി മറുപടി പറഞ്ഞിട്ട്, രാധയുടെ കൈയ്യിലുള്ള ചെറുസഞ്ചി വാങ്ങിവച്ചു.

ആണിൻ്റെ പാൽമണം പലവട്ടം ആസ്വദിച്ച അമ്പിക്ക് മുറിയിൽ നിറഞ്ഞ ഭോഗഗന്ധം പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഇക്കാര്യം അമ്മയോട് ചോദിക്കാനും വയ്യ. രവിയെ ചുറ്റും നോക്കിയെങ്കിലും, കാണാൻ കഴിഞ്ഞതുമില്ല. എങ്കിലും അമ്പിയിലെ പെണ്ണ് തളർന്നില്ല. അവളുടെ കണ്ണ് അമ്മയെ പിന്തുടർന്നു. അൽപ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രവി വീട്ടിലേക്ക് കയറുകയും,

അമ്മ മറപ്പുരയിലേക്ക് കയറുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, രവിയോട് എന്താണ് നടന്നതെന്ന് ചോദിക്കാനുള്ള ധൈര്യം അമ്പിക്ക് ഉണ്ടായില്ല. അതേസമയം അമ്മയോട് എന്താ ചോദിക്കുക എന്നൊരു സംശയവും ഉടലെടുത്തു. അഥവാ, രവിയേട്ടൻ അമ്മയ്ക്ക് ഒരു "പണി" കൊടുത്തുവെങ്കിൽ, അത് അമ്മയുടെ ഭാഗ്യം എന്ന് കരുതി സമാധാനിക്കാം... രാധ മനസ്സിൽ കരുതി.

സമയം അതിവേഗം കടന്നുപോയി. നേരം ഇരുട്ടിവന്നു. വങ്ങിക്കൊണ്ടുവന്ന സാധനങ്ങൾകൊണ്ട് ചോറും, കറിയും, മെഴുക്ക്പുരട്ടിയും രാധ ഉണ്ടാക്കി. അമ്പിയും സഹായത്തിന് കൂടി. അതിനിടയിൽ, രവി തിരികെ പോകാൻ ധൃതി കൂട്ടി. പക്ഷേ, രവി ഇന്ന് പോകരുത് എന്ന് കൂടുതൽ ശഠിച്ചത് രാധയായിരുന്നു.

പകുതിക്ക് വെച്ച പണി പൂർത്തീകരിക്കണം എന്ന് അവർ പറഞ്ഞപ്പോൾ രവിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. പക്ഷേ അതിനുള്ള സാഹചര്യം?? അത് അവർ ഒരുക്കിത്തരാം എന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ, രവി തിരികെ പോകേണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.

"മോൻ കഴിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ആണോ..?" ഏറെ നേരം വരാന്തയിൽ ഇരുന്ന് മടുത്തപ്പോൾ അകത്ത് കയറിയ രവിയോട് അമ്പിയുടെ അച്ഛൻ തള്ളവിരൽ കുടിക്കുന്ന രീതിയിൽ ഒരു ആക്ഷൻ കാണിച്ച് ചോദിച്ചു.

"അങ്ങിനെയൊന്നും ഇല്ല... പക്ഷേ, ശീലം ഇല്ല..." രവി പറഞ്ഞു.
"ഇവിടെ കുറച്ച് നാടൻ വാറ്റ് ഇരിപ്പുണ്ട്... വേണമെങ്കിൽ ഒന്ന് കൂടാം...." കക്ഷി ചിരിച്ചു.
"കമ്പനി തരാം.... അത് പോരെ..??" രവിയും ചിരിച്ചു. പിന്നെ എല്ലാം ദ്രുതഗതിയിൽ ആയിരുന്നു. വാറ്റിൻ്റെ കുപ്പി കൺതുറന്നു. ഗ്ലാസ്സുകൾ രണ്ടല്ല, മൂന്നെണ്ണം