Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 10 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

തന്റെ ഫോണില്‍ വന്നു കിടക്കുന്ന മെസേജ് കണ്ടത്. ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍. പാണ്ഡനായിരുന്നു. താങ്ക്‌സ് നായര്‍ എന്ന മെസേജ് മാധവന്‍ കണ്ടു. ഇതു കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍: ങാ, ഓരോരുത്തരും അവരുടെ ഭാവി നോക്കണ്ടേ.. ജയ: ഇവിടുത്തെ കാര്യം ആരാ നോക്കാ..? മാധവന്‍: നമ്മളൊക്കെയില്ലേ..? ജയ: ഉം നിങ്ങളെ കൊണ്ടൊക്കെ എന്ത് ചെയ്യാനാ ജയയോട് എന്തെങ്കിലും പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു മാധവന്. അയാള്‍ അയാളെ നിയന്ത്രിച്ചു. മാധവന്‍: അവള് എപ്പോളാ പോവുന്നേ..? ജയ: അവള് ഉച്ചയ്ക്ക് തന്നെ പോയി. മാധവന്‍: പോയോ..? ജയ: അതെന്ന്. കൂലിയൊക്കെ കറക്ടായി വാങ്ങിയിട്ടാ പോയത് മാധവന്‍ അതോര്‍ത്തു സന്തോഷിച്ചു.

ജയ: ആ രേണുകയായിരുന്നെങ്കില്‍ എത്ര നന്നായേനെ. മാധവന്‍: അതാ ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് നമുക്ക് തന്നെ ഇത് നോക്കി നടത്തിയാല്‍ മതി. നീ ആരെങ്കിലൊക്കെ തപ്പി പിടിച്ച് കൊണ്ടുവരും. അവര്‍ ഇതുപോലെ അങ്ങ് പോവും ചെയ്യും. ഇനി ഞാന്‍ ഉണ്ടാവും ഇവിടെ അതുപോരെ. ജയ: അത് തന്നെയാണ് നല്ലതെന്നാ എനിക്കും തോന്നുന്നത്. നിങ്ങള് ദിവസവും വന്നിരുന്നാല്‍ മതി. എന്നു പറഞ്ഞു താഴേക്ക് പോവുന്ന ജയ. അപ്പോളാണ് മാധവന് ശ്വാസം നേരെ വീണത്. അങ്ങനെ ശ്യാമ എന്ന ശല്ല്യം മധവന് ഇല്ലാതെയായി. അവള് പോയിരിക്കുന്നത് പാണ്ഡ്യന്റെ അടുത്തേക്കാ. അവളുടെ പണമോഹം പാണ്ഡ്യന്‍ തീര്‍ക്കും. പോയ പോലെ തിരിച്ചു വന്നാലും അവളെ ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല. തന്നെ കുറെ പിഴിഞ്ഞതല്ലേ. പൊലയാടി മോള്. മാധവന്‍ മനസില്‍ ചിന്തിച്ചു. ശ്യാമക്ക് ഇതിലും വലിയ പണി കിട്ടാനില്ല. അങ്ങനെ കുറച്ച് ദിവസങ്ങള്‍ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അപ്പോളാണ് ടെലിവിഷനിലും പത്രത്തിലും ഒരു രോഗത്തെ കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ത്തകള്‍ വരുന്നത്. ചൈനയിലെ വുഹാനിലാണത്രെ ആ രോഗം ഉള്ളത്. പേര് കോവിഡ്. കേരളത്തിലും അത് വന്നുതുടങ്ങി. ഭാഗ്യത്തിന് ആ വ്യക്തിക്ക് അത് മാറി. മാധവന്‍ കമ്പനിയിലേക്ക് ദിവസവും പൊയ്‌ക്കോണ്ടിരുന്നു. ഈ വേളയില്‍ ശ്യാമ പാണ്ഡ്യന്റെ