Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 10 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

ഷൈനി: നല്ല മാങ്ങയുണ്ട്. ജയ: നോക്കി പോണെ മക്കളെ, ഇഴജന്തുക്കള്‍ വല്ലതും ഉണ്ടാവും ഷൈനി: ങാ ശരി അമ്മേ അഷിത ഇടംകണ്ണിട്ട് മാധവനെ നോക്കുന്നത് അയാള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവര്‍ രണ്ടുപേരും കോലായിലൂടെ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി പറമ്പിലേക്ക് നടന്നുപോവുന്നത് മാധവന്‍ നോക്കിനിന്നു. തന്റെ മകള്‍ ഷൈനിയേക്കാള്‍ ഉയരവും നിറവും തടിയും അവള്‍ക്കുണ്ട്. പിന്‍തിരിഞ്ഞ് നടന്നുപോവുന്ന ഷൈനിയും അഷിതയും. അയാളുടെ കണ്ണ് പോയത് അഷിതയുടെ ചന്തിയിലേക്കാണ്. ചന്തിവരെ മുടിയുണ്ടെങ്കില്‍ പുറത്തേക്കുള്ള ആ തള്ളിച്ച തന്നെയായിരുന്നു മാധവന്റെ വികാര കേന്ദ്രം. അത് തെന്നികളിക്കുന്നതായി മാധവന് മനസിലായി. ഷൈനിയോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് പോവുന്ന അഷിത പിന്‍ തിരിഞ്ഞ് നോക്കുമ്പോള്‍ തന്റെ ചന്തിയിലേക്ക് നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന മാധവനെ നോക്കി വശ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ ചിരി ഏതൊരാണിനെയും വശത്താക്കാവുന്നതായിരുന്നു. മാധവന്‍ തന്റെ കുണ്ണ തടവി. ഷെഡ്ഡിയില്‍ അത് വീര്‍പ്പുമുട്ടുകയാണ്. കണ്ണിന്റെ മുമ്പില്‍നിന്ന് മായുന്നവരെ അഷിതയുടെ ആ രണ്ട് മദ്ദളങ്ങള്‍ മാധവന്‍ നോക്കിനിന്നു. അയാളില്‍ വികാരമുണര്‍ന്നു. പക്ഷെ എത്രകാലം തനിക്ക് ഇവളെ സുഖിക്കാന്‍ പറ്റും. മഹേഷ് അടുത്ത മാസം വന്ന് ഇവളെ ഇറ്റലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവും. പിന്നെ അവിടെയാവും അവളുടെ ഇനിയുള്ള ജീവിതം. ആലോചിക്കുമ്പോളെ മാധവന് വിഷമവും നിരാശയും

വന്നു. എത്ര പെണ്ണുങ്ങളെ കിട്ടിയാലും തനിക്ക് അഷിതയെ പോലൊരുവളെ കിട്ടില്ല. അവന്‍ വരാതിരുന്നാല്‍ അത്രയും കാലം ഈ കനി തനിക്ക് സുഖിക്കാം. അയാള്‍ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു. അപ്പോളേക്കും ആ ഉയര്‍ന്ന കരിങ്കുണ്ണ കാറ്റുപോയ ബലൂണ്‍പോലെ താന്നിരുന്നു. പറമ്പിലൂടെ നടക്കുന്ന ഷൈനിയോടായി അഷിത: ഇന്ന് എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു. കളിയാക്കി ചിരിച്ചു അഷിതയോടായി ഷൈനി: ഉം എനിക്കറിയാം പെണ്ണേ. നീ പറമ്പില്‍ പോവാന്ന് പറഞ്ഞത് തന്നെ ഈ കഥ കേള്‍ക്കാനാണെന്ന് നാണത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: പോ ചേച്ചി. അതൊന്നും അല്ല. ഷൈനി: ഉം എനിക്കറിയാം പെണ്ണേ. ഒന്നാമത്തത് മഹേഷ് ഇവിടെയില്ല. അതിന്റെ കുറവ് എന്റെ കഥയിലൂടെ ഞാന്‍ തീര്‍ത്ത് തരാം. അവര്‍ പോയി പറമ്പിലുള്ള ഒരു രണ്ട് വലിയ പാറയുടെ ഇടയില്‍ ഇരുന്നു. ചെറിയ പുല്ലുകള്‍ വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. ഈ ഭാഗം താഴ്ന്ന ഭാഗമാണ്. കുറച്ചകലെ മുളകൂട്ടങ്ങള്‍. ചുറ്റും പറങ്കിമാവും, കവുങ്ങും നിറഞ്ഞ ഭാഗം ഇവിടെയിരുന്നാല്‍ ആരും കാണില്ല.