Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 10 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

അഷിത. മാധവന്‍ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. പണ്ടത്തെ ആ ആരോഗ്യം മാധവന് ഇപ്പോളില്ല. മെലിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ജയേച്ചിയുടെ നഷ്ടം തന്നെയാണ് കാരണമെന്ന് അഷിതയ്ക്ക് തോന്നി. മാധവന്‍: നമ്മള്‍ ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവുമായി രഹസ്യമായി ജീവിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ ആ ജീവിതം പരസ്യമായി അല്ലേ..? അഷിത: അതെ അമ്മാവാ.. നമ്മുടെ ആഗ്രഹം നടന്നു. മാധവന്‍: ശരിയാണ് മോളെ നീ പറഞ്ഞത്. നിനക്കറിയോ.. എന്നു പറഞ്ഞു ബെഡ്ഡിലുള്ള ഫോണെടുത്ത് അന്ന് അഷിതയെ പെണ്ണ് കാണാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ എടുത്ത ഫോട്ടോയെല്ലാം അഷിതയ്ക്ക് ഫോണിലെ ഗാലറി തുറന്ന് കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്ന മാധവന്‍. മാധവന്‍: കണ്ടോ മോളെ. നിന്നെ അന്ന് പെണ്ണ് കാണാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ നിന്നോടുള്ള മോഹം തോന്നി ഞാനെടുത്തതാ. അത് നോക്കി അഷിത: ഇത് മുമ്പൊരിക്കല്‍ എനിക്ക് കാണിച്ചുതന്നിട്ടുണ്ട്്..? അന്ന് ഹാളില്‍നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങവെ അഷിതയുടെ പിന്‍ഭാഗം അവളറിയാതെ ഫോണില്‍ പകര്‍ത്തിയത് കാണിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍: എത്ര കണ്ടാലും ഈ ഫോട്ടോയുടെ ഭംഗി എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞാലും കുറയില്ല. അഷിത: അമ്മാവാ, എന്റെ ദേഹത്തുള്ള ഒരോ രോമവും അമ്മാവന് അര്‍ഹതപ്പെട്ടതാ. അത് ഇനി ഒളിച്ചും മറഞ്ഞും കാണേണ്ട. എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും അത് ആസ്വദിക്കാം. അമ്മാവന്റെ ഭാര്യ അഷിതയാണ് പറയുന്നത്. മാധവന്‍: മോളെ. എന്നു പറഞ്ഞു അവളുടെ മുഖം കയ്യിലെടുത്ത് തുരുതുരാ ഉമ്മവെച്ചു. അതെ മാധവന് അഷിതയോടുള്ള പ്രണയം വീണ്ടും തുടങ്ങുന്നു. ഉമ്മവെയ്ക്കുന്നത് നിര്‍ത്തികൊണ്ട് അഷിതയെ ബെഡ്ഡിലേക്ക് മലര്‍ത്തി കിടത്തി. അവളുടെ മുലയില്‍ തലവെച്ചു ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെ പോലെ കിടക്കുന്ന മാധവന്‍ മാധവന്‍: അമ്മാവന് പ്രായമായി. പണ്ടത്തെപോലെ ചെയ്യാന്‍ പറ്റോന്ന് അറിയില്ല. അഷിത: അതൊക്കെ പറ്റും. അവള്‍ മാധവനെ തന്നില്‍നിന്ന് ബെഡ്ഡിലേക്ക് കിടത്തു. മെലിഞ്ഞ മാധവന്‍ ഷര്‍ട്ടിന്റെ ഹുക്കുകള്‍ അഷിത അഴിച്ചുമാറ്റി. നഗ്നമായ നെഞ്ചില്‍ തടവി. താഴെ മുണ്ടിന്റെ കുത്തഴിച്ചു. ഷെഡ്ഡിയില്‍ പണ്ടത്തെ പോലെ ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന കരിദണ്ഡ് ഇന്നില്ല. അവള്‍ ഷെഡ്ഡിയുടെ മുകളിലൂടെ ആ കുണ്ണയില്‍ പിടുത്തമിട്ടു. മാധവനില്‍