Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 5 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

സന്തോഷവും ആനന്ദവും തോന്നി. മാധവന്‍ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇത് കണ്ട് അഷിത എന്താണെന്ന് തലയാട്ടി ചോദിച്ചു. ഒന്നുമില്ലായെന്ന് മാധവന്‍ തലയാട്ടി. ഇത് കണ്ട അയാള്‍ക്ക് അഷിത ഇയാളുടെ മകളായിരിക്കും എന്നു കരുതി നോട്ടം നിര്‍ത്തി. ടോക്കണ്‍ വിളിക്കുമ്പോളേക്കും വീണ്ടും ആളുകള്‍ അങ്ങോട്ട് കാണിക്കാന്‍ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഈ ഒരു വാര്‍ഡേ ഈ ഹോസ്പിറ്റലിലുള്ളൂ. എല്ലാ ആളുകളും ഇങ്ങോട്ടാണല്ലോ വരുന്നേ.. അല്ലെങ്കില്‍ അഷിതയെ കണ്ടുകൊണ്ടാണോ എല്ലാവരും ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നേ മാധവന്‍ ചിന്തിച്ചു. അങ്ങനെ അവസാനം ടോക്കണ്‍ 17 വിളിച്ചു. അഷിത എഴുന്നേറ്റു ഓപിയിലേക്ക് ഭാരതിയോടൊപ്പം നടന്നു. എല്ലാവരും അവളെ അടിമുടി നോക്കി. എല്ലാവരുടെയും കണ്ണ് അവളുടെ ചന്തിയിലാണെന്ന് മാധവന് മനസിലായി. എല്ലാ ആലോചിച്ച് മാധവന് കുണ്ണ ഉയര്‍ന്നിരുന്നു. ആളുകളെ കുറ്റംപറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. ഇങ്ങനത്തെ ചന്തി കണ്ടാല്‍ ആരും നോക്കും. പെട്ടെന്ന് കയ്യിലെ ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തു. നോക്കിയപ്പോള്‍ ജയയായിരുന്നു. മാധവന്‍ ഫോണ്‍ എടുത്ത് ചെവിയില്‍ വെച്ചു മാധവന്‍: ഹലോ..? ജയ: നിങ്ങള് പോന്നില്ലേ...? മാധവന്‍: അവര് കാണിക്കാന്‍ കയറിയിരിക്ക്യാ... ജയ: ഞാന്‍ ഓഫീസിലെത്താന്‍ വൈകും നല്ല മഴ.. രേണുകയോട് പറയണം. ഞാന്‍ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടണില്ല മാധവന്‍: ശരി പറയാ.. എന്നു പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ കട്ടു ചെയ്യുമ്പോളേക്കും അഷിതയെയും കൂട്ടി ഭാരതി ഓപിയുടെ പുറത്തെത്തിയിരുന്നു. കസേരയില്‍നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് മാധവന്‍: എന്താ പറഞ്ഞത്..? ഭാരതി: മരുന്നിന് എഴുതീന്.. പുറമേന്ന് വാങ്ങണം മാധവന്‍: ശരി പോവാം.. എന്നു പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഭാരതിയും അഷിതയും. അപ്പോളും അഷിതയെ ആരെക്കെയോ നോക്കുന്നത് മാധവന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇവരുടെ പിന്നാലെ അഷിതയുടെ ചന്തിയിലേക്ക് നോക്കി മാധവന്‍ പയ്യെ നടന്നു. പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു അഷിത പിറകിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ ചന്തിയിലേക്ക് നോക്കുന്ന മാധവനെ കണ്ട് അഷിത ഭാരതി കാണാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു. ഹോസ്പിറ്റലിന് പുറത്തെത്തിയ അവര്‍ ഒന്ന് നിന്നു. നല്ല മഴ. കോരിത്തരിച്ച മഴതന്നെ. കൂടെ കാറ്റും.